سايت سلامت و پزشكي
آشنایی با خواص شگفت انگیز کافور

اشنایی با خواص شگفت انگیز کافور

خواص بوی کافور

بوی کافور حتما به مشامتان رسیده است. از کافور در پماد ویکس استفاده می کنند و دارای بویی تند است. کافور، ماده‌ی جامد مومی شکل شفاف یا سفیدی است که قابل اشتعال بوده و صمغ درخت کافور است.

قرنهاست که از کافور در طب سنتی آسیا استفاده می‌‌شود. کافور به شکل مکعب‌هایی معطر و یا عصاره‌ی درخت کافور موجود است. کافور خاصیت ضد عفونی کنندگی، بی‌حس کنندگی، ضد التهابی، تحریک کنندگی، ضد روماتیسمی، آنتی نورالژی، آنتی اسپاسمودیک و آرامبخشی دارد. ضمنا کافور به عنوان یک ضد احتقان طبیعی عمل می‌کند که علت اصلی استفاده از آن در پزشکی نیز هست. کافور به دلیل خواص فراوانی که برای سلامتی دارد، در بسیاری از محصولات مراقبت از سلامتی کاربرد دارد.

 10 خاصیت شگفت انگیز کافور که نمی‌دانستید

1. درمان سرفه
کافور، درمان خوبی برای سرفه است. بوی تند کافور می‌تواند سینه را صاف کرده و آبریزش بینی را متوقف کند. بسیاری از پمادهای مالیدنی مربوط به سینه و گلو جهت درمان سرفه و سرما خوردگی حاوی کافور هستند، یعنی در واقع کافور، یکی از عناصر اصلی در ترکیب آنهاست. ۴ تا 5 قطره عصاره‌ی کافور را با یک قاشق غذاخوری روغن بادام ترکیب کرده و آن را به آرامی و به مدت چند دقیقه به سینه‌تان بمالید. برای درمان سرفه‌های مزمن، استنشاق بخار کافور بسیار موثر است. چند قطره عصاره‌ی کافور را در کاسه‌ای آب جوش بریزید و بخار آن را تنفس کنید تا هم سینه دردتان خوب شود و هم سرفه‌های‌تان برطرف شود.

2. درمان آکنه
کافور برای درمان آکنه نیز مفید است، آکنه‌های موجود روی پوست‌تان را پاکسازی کرده و جلوی التهاب‌های بعدی آکنه را می‌گیرد.

خاصیت ضد التهابی کافور کمک می‌کند التهاب و قرمزی پوست‌تان کاهش پیدا کند. یک فنجان روغن نارگیل بکر را در یک ظرف که درپوش محکمی دارد و هوا به آن نفوذ نمی‌کند بریزید، یک قاشق چایخوری عصاره‌ی کافور به آن اضافه کرده و خوب ترکیب کنید. بعد از شستن صورت، آن را خشک کرده و مقداری از ترکیب را روی آکنه بزنید. 5 دقیقه ماساژ دهید و بگذارید در طول شب بماند. صبح روز بعد، با آب ولرم و یک شوینده‌ی ملایم صورت را بشویید. این کار را هر روز انجام دهید.

3. برطرف کردن گرفتگی بینی
کافور به عنوان یک ضد احتقان طبیعی عمل کرده و گرفتگی بینی را فورا برطرف می‌کند، در نتیجه تنفس راحت‌تر شده و احساس راحتی خواهید کرد.

مقدار کمی روغن کافور را با یک قاشق غذاخوری روغن خردل گرم مخلوط کنید و قبل از خواب، آن را به آرامی روی سینه، پشت و گلو بمالید تا تنفس‌تان راحت‌تر شده و بهتر بخوابید. می‌توانید از کرم‌های کافور که در داروخانه‌ها فروخته می‌شود نیز استفاده کنید.

4. درمان تب خال
تب خال یا تاول تب، بسیار شایع و واگیردار بوده و باعث درد و ناراحتی زیادی می‌شود. برای درمان تب خال، کافور را امتحان کنید. کافور برای تسکین موقت درد و التهاب تاول، بی‌خطر و موثر است زیرا خواص ضد درد و ضد التهابی دارد.

عصاره‌ی کافور، حالت خنک کنندگی دارد که به تسکین و درمان تب خال کمک می‌کند. 2 تا 3 قطره عصاره‌ی کافور را با یک قاشق غذاخوری روغن نارگیل بکر ترکیب کنید و با استفاده از پد تخی، آن را روی تب خال بزنید. این کار را روزی 3 تا 4 بار انجام دهید.

5. نابود کردن شپش سر
کافور همراه با روغن نارگیل، یک راه بسیار عالی برای رها شدن از شر شپش سر است.

روغن نارگیل، شپش‌ها را خفه می‌کند و کافور هم به دلیل خاصیت ضد انگلی که دارد، آنها را نابود می‌کند. یک قاشق غذاخوری کافور خرد شده را با 2 قاشق غذاخوری روغن نارگیل مخلوط کنید و آن را به موها بمالید، مخصوصا به پوست سر و ریشه‌‌ی مو. یک کلاه دوش روی سر گذاشته و بگذارید در طول شب بماند. روز بعد با شامپو بشویید. این کار را 2 تا 3 بار در هفته و به مدت یک ماه انجام دهید.

6. تسکین دردهای عضلانی
درد عضلانی شما از هر نوعی که باشد، کافور برای درمان آن بسیار سودمند است چون ویژگی ضد التهابی دارد. ماساژ دادن قسمت دردناک با عصاره‌ی کافور به بهبود جریان خون کمک کرده و از سفتی عضلات می‌کاهد در نتیجه دردتان زوتر التیام پیدا خواهد کرد.

5 تا 6 قطره عصاره‌ی کافور را با 1 تا 2 قاشق غذاخوری روغن زیتون ترکیب کرده و با آن، ناحیه‌ی مورد نظر را ماساژ بدهید. این کار را روزی یک یا دو بار انجام دهید.

هشدار: اگر ماساژ دادن باعث تشدید دردتان شد، دیگر ادامه ندهید و با پزشک‌تان مشورت کنید.

اشنایی با خواص شگفت انگیز کافور

 

7. نرم کردن ترک پاشنه
اگر ترک‌های پاشنه‌ پای‌تان ناراحت‌تان می‌کند، کافور راهکار خانگی خوبی برای برطرف کردن آن است. کافور کمک می‌کند درد ناشی از ترک تسکین پیدا کرده و فرایند التیام تسریع شود. یک تکه کافور را با آب گرم مخلوط کنید و پاهای خود را 10 دقیقه در آن بگذارید. پاهای‌تان را با سنگ پا بسابید، آبکشی کرده و خشک کنید. کمی ویکس به پاشنه‌های‌تان بزنید و جوراب‌های تمیز بپوشید و بخوابید. این کار را هر شب انجام دهید.

8. درمان میخچه
وجود یک میخچه در پا می‌‌تواند هنگام راه رفتن یا ایستادن ناراحتی زیادی ایجاد کند. برای کاهش این مشکل می‌توانید کافور را امتحان کنید.

کافور یک ضد عفونی کننده‌ی قوی است که به درمان میخچه کمک می‌کند. روغن کافور فورا به داخل پوست نفوذ کرده و درمان را تسریع می‌کند. یک چهارم فنجام روغن نارگیل بکر را در مایکرویو گرم کنید. یک قاشق غذاخوری روغن تربانتین و ۲ قاشق غذاخوری روغن کافور را به آن اضافه کرده و خوب مخلوط کنید، اجازه دهید این کرِم خانگی خنک شود. سپس پاهای‌تان را 5 دقیقه در آب گرم گذاشته و سپس کاملا خشک کنید و از ترکیبی که تهیه کرده‌اید روی میخچه‌تان بزنید. این کار را روزی ۲ تا ۳ بار انجام دهید.

9. دفع کردن و نابود کردن حشرات و پشه‌ها
روغن کافور به عنوان یک حشره کُش طبیعی عمل می‌کند که علنش هم بوی بسیار تند کافور و سایر ویژگی‌های آن است. می‌توانید از کافور برای دور کردن پشه‌ها و سایر حشرات استفاده کنید. یک دوم فنجان آب گرم را در یک بطری اسپری تمیز بریزید. 20 قطره روغن کافور به آن اضافه کرده و خوب بطری را تکان دهید. این محلول را در جاهایی که پشه یا حشره دیدید اسپری کنید.

10. تسکین سندرم پای بیقرار
آنهایی که از سندرم پای بیقرار رنج می‌برند با احساس ناخوشایند این بیماری در پاها، مخصوصا هنگام خواب آشنا هستند. برای کاهش احساس ناراحتی و کمک به خواب بهتر می‌توانید از کافور استفاده کنید. خاصیت درمانگر و ضد اسپاسمی کافور به تسکین التهاب و کاهش علائم سندرم پای بیقرار کمک می‌کند. کمی روغن کافور را در روغن زیتون گرم بریزید و تمام قسمت‌های پاهای‌تان را به مدت 5 تا 10 دقیقه با آن ماساژ دهید. این کار را هر شب قبل از رفتن به رختخواب انجام دهید. همچنین می‌توانید از کرم کافور هم به این صورت استفاده کنید.

چند نکته
همیشه قبل از استفاده از کافور، آن را با روغن دیگری ترکیب کنید و سپس به پوست‌تان بزنید چون بسیار قوی بوده و اگر مستقیما به پوست بخورد ممکن است ایجاد حساسیت کند. دوز مناسب برای مصرف خوراکی کافور، 125 تا 375 میلی گرم در روز است. برای تعیین دوز مناسب خودتان با پزشک مشورت کنید

(0) نظر
برچسب ها :
بیماری آمفیزم بیماری ریوی مزمن و درمان آن

آمفیزم (به انگلیسی: Emphysema) عبارت‌ است‌ از یک‌ بیماری‌ مزمن‌ ریوی‌ که‌ طی‌ آن‌ کیسه‌های‌ هوایی‌ (حبابچه‌ها) در ریه‌ بیش‌ از اندازه‌ گشاد می‌شوند و در نتیجه‌، خاصیت‌ ارتجاعی‌ رشته‌هایی‌ که‌ کیسه‌های‌ هوایی‌ را به‌ هنگام‌ تنفس‌ باز و بسته‌ می‌کنند از بین‌ می‌رود.

 

آمفیزم یک بیماری طولانی مدت یا مزمن ریوی است که با تنگی نفس، سرفه مزمن، خلط فراوان و کاهش پیشرونده عملکرد ریه همراه است.

در آمفیزم، کیسه های کوچک هوایی موجود در ریه ها به نام آلوئول، به علت تخریب دیواره های بین آلوئول های کوچک، به طور موقت بزرگ می شوند. در تصویر مقابل، کیسه های هوایی به شکل دایره در بافت سالم ریه دیده می شوند که در آمفیزم وجود ندارند.

 

تخریب دیواره های آلوئول ها موجب نارسایی در انتقال اکسیژن به داخل خون و خروج دی اکسیدکربن از آن می گردد. تخریب دیواره های آلوئول ها با فیبرهای الاستیک آن موجب سخت شدن و کاهش انعطاف پذیری ریه ها شده و موجب سختی تنفس می گردد.

 

کاهش انعطاف پذیری باعث کلاپس راه های هوایی (برونشیول ها) شده و در نتیجه هوا نمی تواند به درستی از ریه ها خارج شود و تمایل دارد که در داخل ریه محبوس گردد. انبساط کم ریه در طول تنفس بعدی موجب کاهش مقدار هوای استنشاق شده می شود، در نتیجه هوای کمتری برای تبادل گازها وارد ریه ها می گردد.

 

بیماری آمفیزم بیماری ریوی مزمن و درمان آن

 

علل‌ آمفیزم 

• پزشکان می دانند که ۸۰ تا ۹۰ درصد موارد ابتلا به بیماری آمفیزم ریوی به علت استفاده از دخانیات مثل سیگار است. مواد شیمیایی موجود در دود تنباکو به بافت ریه حمله می کند و موجب آسیب کیسه های هوایی می گردد.

 

همچنین این مواد شیمیایی التهاب زا موجب التهاب راههای هوایی شده و باعث بیماری های دیگر مثل برونشیت طولانی مدت (مزمن) که اغلب در بیماران با امفیزم پیشرفته دیده می شود، می گردد.

 

سایر علل عبارتند از:

• آلودگی‌ هوا

• التهاب‌ کیسه‌های‌ هوایی‌ در ریه‌ها

 

عوامل خطر  آمفیزم 

ο مشاغلی‌ که‌ نیازمند تنفس‌ مخصوص‌ و با زور هستند، مثل‌ شیشه‌گری‌ یا نواختن‌ یک‌ ساز بادی‌ موسیقی‌.

ο بروز عفونت‌های‌ مکرر تنفسی‌ که‌ باعث‌ کاهش‌ عملکرد بافت‌ ریه‌ می‌شود.

ο آلرژی‌ یا سابقه‌ خانوادگی‌ آلرژی‌

ο سابقه‌ آسم‌ یا برونشیت‌

 

بیماری آمفیزم بیماری ریوی مزمن و درمان آن

 

 

انواع امفیزم

آمفیزم در حالت معمول به چهار گروه تقسیم می‌گردد:

۱٫ آمفیزم سنتروآسینار

۲٫ آمفیزم پان‌آسینار

۳٫  آمفیزم پاراسکتال یا آسینار دیستال

۴٫  آمفیزم غیرطبیعی یا بی‌قاعده

 

۱٫ آمفیزم سنتروآسینار:

بیشتر از ۹۵درصد آمفیزم‌ها از این نوع بوده و در آن لوب‌های ریه درگیر می‌شوند. در این نوع بیشترین آلوئول‌های درگیر در بخش مرکزی شش‌ها و نزدیک به نایژک‌ها(برونکیول) مرکزی قرار دارند درحالی که آلوئول‌های دیستال در وضعیت نرمال و سلامت قرار دارند.

 

آمفیزم سنتروآسینار همراه بیماری‌های ریوی مانند برونشیت مزمن و بیماری انسدادی ریوی خود را نشان می‌دهد.

 

۲٫ آمفیزم پان‌آسینار:

در این نوع آمفیزم آلوئول‌های تنفسی افزایش حجم دارند و بر خلاف نوع سنترآسینار که میانه ریه را دربر می‌گیرد، این نوع آمفیزم از ابتدای برونکیول تنفسی (جایی که آلوئول شروع شده و تنفس آناتومیک آغاز می‌شود) تا آخرین آلوئول در کف شش‌ها را درگیر می‌کند و در حقیقت بیشترین صدمه را بخش پایینی شش‌ها می‌بینند.

 

علت اصلی این نوع آمفیزم اختلال و کمبود در آلفا۱ – آنتی‌تریپسین است.

 

۳٫ آمفیزم پاراسکتال یا آسینار دیستال:

این نوع آمفیزم تنها بخش‌های دیستال شش را در بر گرفته و صدمه به آسینارها در انتهای دیواره‌های همبندی(کانکتیو) و بخش مجاور به پرده جنب (پلئور) در ریه است.

 

۴٫ آمفیزم غیرطبیعی یا بی‌قاعده:

آمفیزم بی‌قاعده همان گونه که از نامش پیداست، محل ویژه‌ای نداشته و مکان‌های مختلف آسینار را درگیر می‌کند. از دیگر مشکل‌های این نوع آمفیزم،آسمپتومال بودن و بدون نشانه بودن آن است.

 

علایم‌  آمفیزم 

· غالباً در مراحل‌ اولیه‌ علامتی‌ وجود ندارد.

· تنگی‌ نفس‌ که‌ شدت‌ آن‌ تدریجاً طی‌ سال‌ها زیاد می‌شود.

· عفونت‌های‌ عودکننده‌ ‌در ریه‌ها یا لوله‌های‌ نایژه‌ای‌

·  بزرگ‌ شدن‌ قفسه‌ سینه‌ و شبیه‌ شدن‌ آن‌ به‌ بشکه‌

 

بیماری آمفیزم بیماری ریوی مزمن و درمان آن

 

 

عوارض آمفیزم

یک بیماری جدی است و می تواند تهدید کننده زندگی باشد. اگر چه یک بیماری است که در آن تغییرات در ریه ها برگشت پذیر نیست، ولی نشانه ها و پیشرفت آن اغلب می تواند با تغییر در شیوه زندگی و استفاده مناسب از داروها کاهش یابد.

 

آمفیزم موجب تنفس مشکل و ناکافی می گردد. به علاوه، به علت کاهش ظرفیت تبادل گازها با هر تنفس، لازم است تنفس بیشتری انجام پذیرد. به علت ناراحتی و عدم ظرفیت کافی ناشی از این مشکل، کیفیت زندگی بیمار تحت تأثیر قرار می گیرد.

 

سایر عوارض آن عبارتند از:

– مستعد بودن‌ نسبت‌ به‌ بروز عفونت‌های‌ ریه‌

– بیماری‌ انسدادی‌ مزمن‌ ریوی‌ (COPD)

– نارسایی‌ تنفسی‌ یا روی‌ هم‌ خوابیدن‌ ریه‌

– نارسایی‌ احتقانی‌ قلب‌

 

تشخیص  آمفیزم 

اقدامات‌ تشخیصی‌ ممکن‌ است‌ شامل‌ آزمایش‌ خون‌ و سایر بررسی‌های‌ آزماشگاهی‌، عکس‌برداری‌ با اشعه ایکس، و آزمون‌های‌ عملکرد ریه‌ باشند.

 

بیماری آمفیزم بیماری ریوی مزمن و درمان آن

 

 

درمان‌  آمفیزم 

درمان‌ با هدف‌ کاهش‌ علایم‌، کند کردن‌ پیشرفت‌ بیماری‌ و جلوگیری‌ از بروز عوارض‌ صورت‌ می‌گیرد.

 

نوعی‌ درمان‌ جدید برای‌ درمان‌ آمفیزم‌ ناشی‌ از کمبود ارثی‌ آلفا:
♦ آنتی‌تریپسین‌ بسیار نویدبخش‌ است‌.

 

♦ سیگار را ترک‌ کنید. سیگار باعث‌ پیشرفت‌ بیماری‌ می‌شود حتی‌ اگر درمان‌ صورت‌ گیرد.

♦ از استنشاق‌ آلاینده‌های‌ تنفسی‌ خودداری‌ کنید.

 

♦ اگر در جایی‌ کار می‌کنید که‌ آلودگی‌ هوا زیاد است‌، با اقدامات‌ مختلف‌ سعی‌ کنید از قرار گرفتن‌ در معرض‌ آلودگی‌ اجتناب‌ کنید. در صورت‌ لزوم‌، شغل‌ خود را عوض‌ کنید.

 

♦ به‌ هنگام‌ هشدار در مورد آلودگی‌ هوا، در منزل‌ بمانید.

 

♦ سیستم‌ تهویه‌ مطبوع‌ فیلتردار با کنترل‌ رطوبت‌ در منزل‌ خود نصب‌ کنید.

 

♦  هر گونه‌ آلرژی‌ همراه‌ آمفیزم‌ باید درمان‌ شود تا از بدتر شدن‌ آمفیزم‌ جلوگیری‌ شود.

 

♦ از قرار گرفتن‌ در معرض‌ تغییرات‌ ناگهانی‌ دما یا رطوبت‌، حرف‌ زدن‌ با صدای‌ بلند، خندیدن‌، گریه‌ کردن‌، یا فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری بدنی‌ شدید، در صورتی‌ که‌ باعث‌ بروز حمله‌های‌ سرفه‌ شوند، خودداری‌ کنید.

 

♦ از رفتن‌ به‌ ارتفاعات‌ که‌ هوا در آنجا رقیق‌ است‌ خودداری‌ کنید.

 

♦ دندان‌های‌ خود را مرتب‌ مسواک‌ کنید و نخ‌ دندان‌ بکشید تا احتمال‌ بروز عفونت‌ در دهان‌ کم‌ شود.

 

♦ انتهای‌ تخت‌ خود را حدود ۱۲-۱۰ سانتی‌متر بالا بیاورید. این‌ کار کمک‌ می‌کند تا ترشحات‌ مخاطی‌ در قسمت‌های‌ تحتاتی‌ ریه جمع‌ نشوند.

 

♦ از افرادی‌ که‌ سرفه‌ می‌کنند یا سرماخوردگی ‌ دارند دوری‌ کنید.

 

♦ ندرتاً ممکن‌ است‌ انجام‌ پیوند ریه‌ مدنظر قرار گیرد.

 

داروها

آنتی بیوتیک برای‌ مبارزه‌ یا پیشگیری‌ از عفونت‌های‌ ثانویه‌

داروهای‌ گشاد کننده‌ نایژه‌ برای‌ رفع‌ اسپاسم‌ لوله‌های‌ نایژه ای‌

واکسن‌ آنفلوانزا و واکسن‌ ذات الریه

اکسیژن در مراحل‌ انتهایی‌

 

فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری

فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری محدود خواهد شد، اما تا حدی‌ که‌ قدرتتان‌ اجازه‌ می‌دهد. فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری خود را حفظ‌ کنید. عدم‌ فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری به‌ مدت‌ طولانی‌ موجب‌ بیشتر شدن‌ ناتوانی‌ خواهد شد.

 

رژیم‌ غذایی‌
روزانه‌ حداقل‌ ۸ لیوان‌ آب‌ بنوشید. این‌ کار باعث‌ رقیق‌ شدن‌ ترشحات‌ ریوی‌، و آسان‌تر شدن‌ تخلیه‌ آنها با سرفه‌ می‌شود.

 

بیماری آمفیزم بیماری ریوی مزمن و درمان آن

 

 

درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟

اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌ تان علایم‌ آمفیزم‌ را دارید.

اگر یکی‌ از موارد زیر پس‌ از تشخیص‌ رخ‌ دهد:

¤ تب‌

¤ وجود خون در خلط‌

¤ افزایش‌ تنگی‌ نفس‌، یا تنگی‌ نفس‌ بدون‌ سرفه‌ یا به‌ هنگام‌ استراحت‌

¤ درد قفسه‌ سینه‌

¤ زیاد شدن‌، غلیظ‌ شدن‌، یا تغییر رنگ‌ خلط‌، علی‌رغم‌ درمان‌

 

بیماری آمفیزم بیماری ریوی مزمن و درمان آن

 

پیشگیری‌ از  آمفیزم :

 سیگار نکشید.

 از بودن‌ در جاهایی‌ که‌ آلودگی‌ هوا زیاد است‌ خودداری‌ کنید.

 ورزش‌ در حد متوسط‌ و در هوای‌ تمیز انجام‌ دهید.

 از بروز آنفلوآنزا و ذات‌الریه‌ با زدن‌ واکسن‌های‌ مربوطه‌ جلوگیری‌ کنید.

◊ از تماس‌ با بیمارانی‌ که‌ دچار عفونت‌ تنفسی‌ هستند خودداری‌ کنید.

(0) نظر
برچسب ها :
اطلاعاتی در مورد آب غنی شده و خواص آن

نکاتی در مورد آب های غنی شده

حیاتی ترین ماده روی زمین برای انسان ها آب است و در طول روز چندین بار آب می نوشیم. این روزها برخی از شرکت ها آب های غنی شده به بازار عرضه می کنند و ادعا می کنند که سلامت را تضمین می کند. اما واقعا آب غنی شده تاثیر خاصی هم دارد؟

از باشگاه که بیرون آمدم، تشنه ام بود. خواستم آب بخورم ولی طبق معمول آب سردکن باشگاه خراب بود. رفتم از بوفه دانشگاه آب معدنی بخرم. از همیشه گران تر بود…

به شوخی گفتم:«گاه آب طلاست؟» جوان صاحب بوفه جواب داد: «این با قبلی ها فرق داره، مخصوص ورزشکارهاست، اکسیژن داره». راست می گفت، روی برچسب بطری هم همین عبارت به چشم می خورد. نمی دانستم میزان اکسیژن در آبی که می خوریم و به معده می رود، چه ارتباطی به مقدار اکسیژن در دستگاه گردش خون دارد. جسته و گریخته آگهی ها و تبلیغاتی در این باره می دیدم ولی هیچ وقت توضیحی درباره مکانیسم این تاثیر ندیده بودم. در جستجوهای اینترنتی هم به جز صفحات تبلیغاتی درباره آب های غنی شده با اکسیژن، فقط یک خبر کوتاه درباره سخنرانی یک متخصص جراحی قفسه سینه ساکن آلمان درباره روش ابداعی و تجربی اش در استفاده از آب غنی شده با اکسیژن وجود داشت. در این خبر کوتاه، بدون اشاره به مکانیسم این فرآیند، درباره تاثیر مثبت درمانی اکسیژن محلول در آب بر بدن انسان صحبت شده بود بنابراین تصمیم گرفتم تا این موضوع را با چند نفر از متخصصان رشته های مختلف و مرتبط مطرح کنم. آنچه در ادامه می خوانید، چکیده ای از نظرات متخصصان درباره «آب غنی شده با اکسیژن» است.

با توجه به اینکه آب (چه با اکسیژن و چه بدون اکسیژن) بخشی از آشامیدنی های روزمره است، ابتدا با یک متخصص تغذیه و رژیم درمانی صحبت کردم. دکتر مسعود کیمیاگر، متخصص تغذیه و رژیم درمانی و استاد انستیتو تحقیقات تغذیه کشور و دانشگاه علومپزشکی شهید بهشتی نظرات جالبی در این مورد دارد:

«در دنیای امروز، تجارت وجه مهمی از تهیه و تولید موادغذایی را تشکیل می دهد و اینکه تولیدکنندگان محصولات غذایی گوناگون، با ترفندهای مختلف سعی کنند به نوعی کیفیت و برتری محصول خود را به اثبات برسانند، عیب نیست. در تبلیغ بسیاری از محصولات غذایی ای که از خواص درمانگری آنها صحبت می شود، تمام تمرکز بر بیان نتایج یک تحقیق نه چندان معتبر و مستحکم است و از این رو نمی توان به آنها اعتماد کرد.

آنچه از منابع علمی معتبر و قابل استناد در حوزه علوم تغذیه می توان به آن استناد کرد، مطلبی است که در کتاب اصول تغذیه کراوس درباره خواص اکسیژن محلول در آب به چشم می خورد. در این مطلب ۳ خاصیت مهم برای اکسیژن محلول در آب مطرح شده است؛ اول اینکه باعث تولید کمتر اسید لاکتیک می شود، دوم اینکه می تواند متابولیسم هوازی را افزایش دهد و سوم اینکه باعث افزایش توانایی ورزشکاران می شود.

باید توجه داشته باشیم که در کتاب کراوس به هیچ وجه به مکانیسم اثر اکسیژن در دستگاه گوارش اشاره نشده و حتی مقادیر مورد نیاز و استاندارد ذکر نشده است و به نظر می رسد تحقیق های وسیع و کامل تری موردنیاز است. آنچه امروز درباره مکانیسم های فرآیند تاثیر اکسیژن محلول در آب بر سلامت افراد مطرح می شود، بیشتر بر اساس حدس ها و تجربه های آماری ای است که در این باره وجود دارد.»

 

 

بیشتر شبیه فرضیه است

برای آگاهی بیشتر، با دکتر محمدحسین عزیزی، متخصص صنایع غذایی و مدیر گروه صنایع غذایی دانشگاه تربیت مدرس هم گفت وگو کردیم:

«براساس مستندات علمی امروز، جذب اکسیژن در دستگاه تنفس و ریه ها انجام می شود و دستگاه گوارش نمی تواند نقشی در این مورد داشته باشد. هنوز هیچ منبع معتبر علمی ای به طور دقیق در این مورد اظهارنظر نکرده است. نکته دیگر اینکه اکسیژن حلالیت چندانی در آب ندارد و نمی توان حجم زیادی از آن را در آب حل کرد. از سوی دیگر، ترکیب اکسیژن با آب نیز از لحاظ منطقی عملی نیست چون با این کار ماده جدید آب اکسیژنه به دست می آید که نه فقط برای انسان مفید نیست بلکه ضرر هم دارد. حال باید دید این میزان کم اکسیژن حل شده در آب، حتی در صورت جذب از طریق دستگاه گوارش، تا چه میزان برای فرد بازده خواهد داشت. اولین بار افزودن اکسیژن به آب، به شکل تجربی برای بیماران در آستانه جراحی قلب به کار گرفته شد و به تدریج برخی تولیدکنندگان آب های معدنی نیز این کار را انجام دادند. البته این محصول هنوز هم حجم قابل ملاحظه ای از تولید نوشیدنی های دنیا را به خود اختصاص نداده است و فقط چند شرکت آن را تولید می کنند. عبارت «غنی شده با اکسیژن» برای آب آشامیدنی بیشتر استفاده از کلمات است. ضمن اینکه افزودن اکسیژن به آب آشامیدنی با وجود تبلیغاتی که درباره آن انجام می شود، بیشتر بر مبنای مشاهده های تجربی انجام شده و هنوز مکانیسم ثابت شده ای برای آن وجود ندارد، بنابراین می توان گفت که تاثیر اکسیژن محلول در آب بر سلامت بدن، بیشتر شبیه یک فرضیه است.»

 

 

هر ادعایی را نباید آسان قبول کرد

اگرچه آب حاوی اکسیژن محلول، یک محصول آشامیدنی است اما در هر حال موضوع مطرح شده، درباره جذب اکسیژن از طریق رگ های اطراف دستگاه گوارش است. به همین دلیل با دکتر بابک شریف کاشانی، متخصص قلب و عروق بیمارستان مسیح دانشوری در این مورد گفت وگو کردیم:

«هر روز در دنیا راه های مختلفی برای تامین اکسیژن به خصوص برای بیماران دچار مشکلات تنفسی و مبتلایان به بیماری های قلبی ـ عروقی مطرح می شود. مثلا در برخی کشورها مانند ژاپن، فضاهایی با نام «اکسیژن بار» طراحی شده که افراد می توانند برای استنشاق اکسیژن به آنجا مراجعه کنند. این روش و روش های شبیه به آن برای ایجاد یک محیط مناسب تر برای بیماران طراحی شده اند، اما در هیچ یک از این روش ها، بحث جذب اکسیژن به صورت خوراکی مطرح نبوده است و براساس مستندات علمی ای که تاکنون وجود داشته، تمام جذب اکسیژن بدن از طریق سیستم تنفسی انجام می گیرد. اگر آمار و مستنداتی هم درباره جذب اکسیژن در دستگاه معده ای ـ روده ای وجود دارد، حتما باید ارائه شود تا بحث در این باره به شکل علمی باشد. ادعاهایی که صحت علمی آنها هنوز مشخص نشده است، نمی تواند مبنای مصرف و عرضه یک محصول باشد. در سال های گذشته نیز شاهد چنین ادعاهایی بوده ایم و بحث درباره آب درمانی و خواص آن بالا گرفته بود. در آن سال ها نام یکی از همکاران که در آمریکا پیرامون این موضوع فعالیت می کرد، بسیار بر سرزبان ها افتاد. کار به جایی رسید که حتی نظریاتی در مورد مصرف آب طی ۴۰ روز متوالی و تاثیر آن در درمان مطرح شد. ادعای این پزشک مبنی بر اینکه آزمایش هایی در آمریکا انجام داده است، دروغ نبود ولی انجام این آزمایش ها، دلیلی بر تایید آن نظریات هم نبود. علوم تجربی در تمام شاخه ها، با علومی مانند ریاضی تفاوت دارد. معادلات در علوم تجربی گاهی در شرایط مختلف بیش از یک جواب دارد. شاید همین اکسیژن محلول در آب، حتی اگر بپذیریم که خاصیت درمانی دارد برای گروهی از افراد حتی مضر هم باشد. به طور قطع باید در این زمینه تحقیقات علمی و پژوهش های کامل تری انجام داد تا از شکل یک ادعای تجربی صرف، به صورت یک بحث علمی درآید.»

 

 

این نوشیدنی، دارو نیست

چون در هر حال متولی موادغذایی و آشامیدنی در کشور، وزارت بهداشت و سازمان غذا و داروست، نظر دکتر آزاده صفرچی، مدیر کل نظارت بر محصولات آشامیدنی و غذایی سازمان غذا و دارو را نیز در مورد آب های معدنی حاوی اکسیژن محلول که به تازگی وارد بازار داخلی ما شده اند، جویا شدیم:

خانم دکتر! آب های حاوی اکسیژن محلول برای مصرف آشامیدنی با چه بررسی هایی وارد بازار کشور شدند؟

این نوع محصولات مختص کشور ما نیستند و در بسیاری از کشورها به خصوص کشورهایی مثل آلمان و اتریش که در زمینه تولید آشامیدنی های مربوط به ورزشکاران پیشگام هستند، تولید می شوند. در حال حاضر ۲ شرکت ایرانی (یکی برای تولید و دیگری برای واردات) در این زمینه اقدام کرده اند که با توجه به بررسی های انجام شده مبنی بر بی ضرر بودن آنها برای سلامت افراد و رواج مصرف این محصولات در کشورهای دیگر، به آنها مجوز داده شد.

یعنی مجوز فقط بر مبنای بی ضرربودن اکسیژن محلول در آب اعطا شده و خاصیت درمانی در نظر گرفته نشده است؟

به طور کلی مجوزهای اعطا شده به وسیله وزارت بهداشت و سازمان غذا و دارو بر مبنای خواص درمانی مواد غذایی نیست و آنچه در نظر گرفته می شود، صرفا سلامت و بهداشت آنهاست. شرکت های تولیدکننده نیز فقط اجازه درج عنوان ماده موردنظر را در فهرست و جدول ترکیب های آن ماده غذایی دارند و نباید روی محصول خود به خواص درمانی اشاره کنند. حتی اگر این ادعاها ثابت شوند نیز تولیدکننده اجازه درج آن را روی محصول نخواهد داشت.

چرا؟

این یک موضوع بسیار ساده است. هدف ما در این بخش، نظارت بر مواد آشامیدنی و غذایی است و اگر تولید کننده بخواهد خواص درمانی محصول خود را مطرح کند، آن محصول دیگر از حوزه موادغذایی و آشامیدنی خارج می شود و نظارت های دارویی را می طلبد. آنچه در مورد آب های معدنی اکسیژن دار نیز مطرح شده، گزینه هدف را روی ورزشکاران قرار داده است نه بیماران.

اما تبلیغات مستقیم و غیرمستقیم این محصولات بر خاصیت درمانی آنها نیز تاکید می کند.

چنین موضوعی از نظر ما به هیچ وجه پذیرفته نیست و اگر در مورد ادعاهای درمانی و پزشکی این محصولات و تبلیغات آنها مستنداتی وجود داشته باشد، این موضوع از لحاظ قانونی، قابل پیگیری خواهد بود. البته همان طور که می دانید، پیگیری تخلفات تبلیغاتی در حوزه پزشکی، بیشتر مربوط به سازمان نظام پزشکی و وزارت ارشاد است و ما در این بخش فقط یک نماینده برای نظارت داریم.

با توجه به بار مثبتی که هر دو کلمه «آب» و «اکسیژن» دارند، فکر نمی کنید نام محصول، مصرف کنندگان آن را تحت تاثیر قرار دهد و به نوعی باعث فروش شود؟

قطعا مصرف کنندگان یک ماده غذایی یا آشامیدنی برای انتخاب محصول موردنظر خود باید علاوه بر نام محصول به موارد دیگری مانند مواد تشکیل دهنده و تاریخ تولید و انقضای آن نیز توجه کنند. استفاده از یک ماده غذایی تنها با اتکا به نام آن نمی تواند توجیه چندان مناسبی باشد. در کل آنچه سازمان غذا و دارو برای موادغذایی و آشامیدنی می تواند در نظر بگیرد، رعایت استانداردها از نظر سلامت و بهداشت محصول تولید شده است و افراد باید در انتخاب های خود آگاهانه تر عمل کنند.

(0) نظر
برچسب ها :
آب آوردن زانو و درمان آن


آب آوردن زانو و درمان آن

آب آوردن زانو

درمان آب آوردن زانو در اغلب موارد راحت می باشد. داشتن استئوآرتریت یا درگیر شدن در ورزشهایی با خطر بالا که دارای جنبش های سریع و پرش است، برای مثال در فوتبال یا تنیس، به معنای این است که در این فرد احتمال ابتلا به آب اوردن زانو بیشتر است.

 

آب اوردن زانو معمولا با حفره مفصل زانو ارتباط دارد و تورم زانو است و همراه با خون و یا مایع سینوویال در بورسیت است.

علائم و نشانه های آب آوردن زانو به علت ساخت بیش از حد مایع در مفصل زانو بستگی دارد. در افراد مبتلا به آرتروز زانو ، درد زمانی رخ میدهد که وزن بدن را تحمل می کنند. درد معمولا با استراحت فروکش میکند.

یک زانو ممکن است بزرگتر از دیگری به نظر بیاید .

پف کردگی به علت آب آوردن زانو در اطراف قطعات استخوانی زانو هنگامی که با زانو های دیگر مقایسه می شود باعث می شود زانو برجسته به نظر برسد. هنگامی که مفصل زانو حاوی مایع بیش از حد باشد ، ممکن است خم شدن و یا راست کردن زانو در بعضی از موارد دشوار شود .

اگر در یک فرد زانو مجروح شده باشد، ممکن است کبودی در جلو، کناره ها و عقب زانو(التهاب زانو) وجود داشته باشید. تحمل وزن در مفصل زانو ممکن است غیر ممکن و درد غیر قابل تحمل باشد.

علت ورم زانو می تواند ورم مفاصل، آسیب به رباط های زانو و یا یک حادثه باشد و پس از آن واکنش طبیعی بدن این است که در اطراف زانو یک مایع محافظ وجود داشته باشد.

همچنین وجود بیماری های زمینه ای و یا بیماری می تواند از علل ورم زانو باشد . نوع مایعی که در اطراف زانو تجمع می یابد بستگی به بیماری های زمینه ای و یا نوع ضربه که باعث تولید مایع اضافی شده است، دارد.

درمان آب آوردن زانو در اغلب موارد راحت می باشد. داشتن استئوآرتریت یا درگیر شدن در ورزشهایی با خطر بالا که دارای جنبش های سریع و پرش است، برای مثال در فوتبال یا تنیس، به معنای این است که در این فرد احتمال ابتلا به آب اوردن زانو بیشتر است.

در افراد مبتلا به اضافه وزن یا چاقی بدن، وزن بیشتری در مفصل زانو باید تحمل شود.

این باعث می شود سایش بیشتری در مفاصل به وجود بیاید و با گذشت زمان، بدن مایع اضافی در مفصل تولید خواهد کرد.

اشعه ایکس مفید است که به منظور بررسی هرگونه شکستگی و یا دررفتگی موجود استفاده میشود و ممکن است علائم استئوآرتریت را نشان دهد .

MRI (تصویربرداری با تشدید مغناطیسی) در تشخیص اختلالات استخوان یا مفصل زانو ، مانند یک پارگی در رباط، تاندون ها و یا غضروف مفید است .

اگر ورم زانو به همراه قرمز، گرم و به لمس حساس باشد، دکتر ممکن است در مورد التهاب به علت آرتریت روماتوئید یا آرتریت کریستالی، مانند نقرس یا عفونت های مفاصل نگران شود.

در این حالت علاوه بر ارسال مایع مفصلی به یک آزمایشگاه برای تجزیه و تحلیل، ممکن است برای تعیین تعداد سلول های سفید خون، سرعت رسوب گلبول قرمز، و شاید سطح پروتئین واکنشی C یا اسید اوریک آزمایش خون درخواست کند.

ورم مفاصل پسوریاتیک اغلب یک بیماری مفصلی با علت ناشناخته است. بیماران با پسوریازیس به همراه بیماری پوستی می توانند، نوعی آرتریت مرتبط به نام ورم مفاصل پسوریاتیک داشته باشند.

این وضعیت آرتروز نادیده گرفته می شود، حتی در بیماران مبتلا به پسوریازیس که تشخیص داده شده اند .

درمان

درمان قطعی آب اوردن زانو بستگی به مشکل اساسی دارد .در موارد آرتریت زانو، مایع ممکن است از زانو برداشته شود. به بیماران معمولا داروهای ضد التهاب و یا شاید یک تزریق کورتیزون داده شود. بیماران مبتلا به آرتریت شدید ممکن است در نهایت نیاز به عمل جراحی جایگزینی زانو داشته باشند. پارگی غضروف و آسیب رباط که باعث تجمع مایع یا خون می شود نیز ممکن است نیاز به درمان جراحی داشته باشد.

اغلب این شرایط را می توان با عمل جراحی آرتروسکوپی درمان کرد . در مورد پارگی مینیسک، درمان ممکن است شامل از بین بردن بخشی از مینیسک و یا تعمیر مینیسک باشد. صدمات لیگامان ممکن است با بازسازی رباط پاره شده درمان شود.
درمان خانگی

• با استراحت دادن ،زانو می تواند التیام یابد. فعالیت های را که درد شما را افزایش می دهد را محدود کنید .

• یخ می تواند به کاهش و درمان ورم زانو کمک کند. قرار دادن یخ در یک حوله قرار دادن آن بر روی زانو های خود میتواند کمک کننده باشد .

• فشرده سازی با بریس یا بانداژ می تواند به کاهش ورم زانو کمک کند.

• ارتفاع به کاهش درد و تورم کمک می کند. زانو خود را در حالی که نشسته و یا دراز کشیده بالا نگه دارید . با سرپا نگه داشتن پا ی خود بر روی یک بالش برای حفظ زانو بالاتر از سطح قلب مفید است .
دارو

• داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی ممکن است تورم، درد یا تب را کاهش دهد. این دارو بدون نسخه دکتر در دسترس است. داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی اگر به درستی استفاده نشوند می توانند باعث خونریزی معده یا مشکلات کلیه شوند. اگر شما از داروهای رقیق کننده خون استفاده می کنید، از پزشک بپرسید که این داروها برای شما بی خطر باشد.

• استامینوفن درد و تب را کاهش می دهد. و بدون نسخه دکتر در دسترس است. بپرسید که چقدر و چه هنگامی می توانید از ان استفاده کنید استامینوفن می تواند آسیب کبدی ایجاد کند اگر به درستی استفاده نشود .

• اگر شما فکر می کنید دارو شما دارای عوارض جانبی است و به شما کمک نمی کند با پزشک خود تماس بگیرید. اگر به هر دارویی آلرژی دارند با او درمیان بگذارید. یک لیست از داروها، ویتامین ها، و گیاهان نگه دارید. در مورد مقدار و زمان و چگونگی استفاده از انها بپرسید.
فیزیوتراپی

یک دکتر فیزیوتراپی می تواند به شما تمریناتی که به بهبود جنبش و کاهش درد زانو کمک میکند آموزش دهد. همچنین می تواند در بهبود قدرت خود و کاهش خطر برای از دست دادن عملکرد در زانویتان کمک کند.

با متخصص ارتوپدی تماس بگیرید اگر:

• زانوی شما سخت تر شده و یا وقتی پای خود را به حالت مستقیم در می اورید در زانو احساس درد می کنید.

• درد شما بدترشده است.

• زانو شما ضعیف شده، یا شما همچنان با لنگی راه می روید .

• سوالی دارید و یا در مورد شرایط و یا مراقبت از خود نگرانی دارید .
ازن تراپی

بهبود آسیب دیدگی در بافت های بدن به وجود جریان خون در این بافت ها بستگی دارد. بافت های بدن برای بازسازی و احیا نیاز به ویتامین، مواد معدنی و اکسیژن نیاز دارند که باید توسط خون به این بافت ها منتقل شود. اکسیژن مهم ترین ماده برای ترمیم بافت ها است. وجود تورم و التهاب در ناحیه آسیب دیده موجب کاهش جریان خون،اکسیژن و مواد مغذی در این ناحیه می شود. عدم حضور اکسیژن موجب تجمع اسید لاکتیک و منجر به درد می شود. در روش ازن درمانی، اوزون،دارو های ضد التهابی و ویتامین ها به ناحیه آسیب دیده تزریق می شود. این روش به ترتیب زیر عمل می کند:

با استفاده از بی حسی موضعی عصب ها بی حس می شوند.

مواد ضد التهابی موجب کاهش درد،تورم و التهاب و در نتیجه افزایش جریان خون می شوند.

با استفاده از ویتامین و مواد معدنی بافت ها تغذیه می شوند و به بازسازی آن ها کمک می شود.

اوزون که یک اکسیژن غیر فعال است پس از تزریق به بافت به صورت فعال در آمده و موجب اکسیژن رسانی به ناحیه آسیب دیده می شود.

تاثیر درمان یک تا سه روز پس از انجام تزریق آغاز می شود و و تا زمان دستیابی به بهبودی کامل هر یک تا دو هفته تکرار می شود. روند بهبودی در بیماران بسته به شدت آسیب متفاوت است، با این حال اکثر بیماران تنها به سه تا پنج جلسه درمان نیاز دارند. بر خلاف دیگر روش های تزریقی ، ازن تراپی هیچ عوارض جانبی را برای بیماران به همراه ندارد و نتایج آن دائمی است.
استفاده از عصا

شما می توانید از عصا برای راه رفتن تا زمانی که زانوی شما بهبود می یابد استفاده کنید. عصا نیز ممکن است به شما کمک کند وزن خود را حفظ کنید و از آسیب بیشتر زانو جلوگیری کنید. از پزشک فیزیوتراپی در مورد استفاده صحیح از عصا بپرسید.

به بخش اورژانس مراجعه کنید اگر:

• زانو شما گرم، قرمز و حساس است.

• شما دارای ورم زانو جدید در۱۲ تا ۲۴ ساعت پس از آسیب هستید.

• زانو شما قفل می شود. این ممکن است باعث شود شما سقوط کنید.

• پا یا انگشتان پایتان رنگ پریده شده اند و یا احساس سرما در انها می کنید.

• شما نمی توانید وزن خود را بر روی پای خود تحمل کنید، و یا شما درد شدید حتی پس از درمان دارید.

پیشگیری از آب آوردن زانو:

اجتناب از حرکات ناگهانی می تواند به جلوگیری از صدمات زانو کمک کند. چاقی به مفاصل آسیب پذیر زانو فشار زیادی می افزاید، بنابراین کاهش وزن ممکن است کمک کند.

بهتراست تمریناتی برای زانو در نظر گرفته شود شامل خم کردن کوچک (خم کردن عمیق نمی شود) زانو و صاف کردن آن در حالی که در تاق باز خوابیده اید و وزن بدن بر روی پاها نیست.

از ورزشهایی که به زانو فشار نمی آورند شامل راه رفتن، شنا، اسکیت، بیس بال، اسکی و بسته به حالت زانو، دوچرخه سواری (صندلی بالا، دنده کم، اجتناب از تپه) استفاده کنید. فعالیت هایی را انتخاب کنید که با توجه به قدرت زانو خود و ظرفیت آن برای شما راحت باشد، و به یاد داشته باشید که از ورزش سخت در زانو شامل فوتبال، دو سرعت، راگبی، هاکی، والیبال، بسکتبال، اسکی سراشیبی، تنیس و دویدن و یا هر چیزی که باعث تکان، و یا پیچاندن زانو شود بپرهیزید.

(0) نظر
برچسب ها :
اطلاعاتی در مورد نارسایی کبد و نحوه درمان آن

به ایجاد اختلال شدید در عملکرد کبد، “نارسایی کبدی” می‌گویند.  نارسایی کبد می‌تواند در اثر یک بیماری و یا حضور یک ماده شیمیایی خاص در کبد ایجاد شود. اکثر افراد مبتلا به نارسایی کبدی دچار علائمی همچون: یرقان (زرد شدن پوست و چشم‌ها)، احساس خستگی ، ضعف و از دست دادن اشتها می‌شوند. پزشکان معمولاً می‌توانند بر اساس علائم و نتایج حاصل از معاینه فیزیکی و آزمایش خون، نارسایی کبد را تشخیص دهند. معمولاً درمان شامل کنترل مصرف پروتئین، محدود کردن سدیم در رژیم غذایی، اجتناب کامل از الکل و درمان علت زمینه‌ای نارسایی کبدی است، اما گاهی اوقات برای نجات بیمار پیوند کبد لازم می‌شود.

نارسایی کبد چیست؟


نارسایی کبد می‌تواند در اثر هر نوع اختلال کبدی، ازجمله هپاتیت ویروسی (اغلب هپاتیت ب)، سیروز کبدی و یا آسیب کبدی ناشی از الکل یا داروها مانند استامینوفن، ایجاد شود. قبل از آنکه نارسایی کبدی رخ دهد، باید بخش قابل‌ملاحظه‌ای از کبد تحت آسیب‌دیدگی قرار گرفته باشد. ممکن است نارسایی کبدی به‌سرعت در طول چند روز یا چند هفته (نارسایی حاد) و یا به‌تدریج در طول ماه‌ها یا سال‌ها (نارسایی مزمن) ایجاد شود.

در اثر ایجاد اختلال در عملکرد کبد، عوارض زیادی ایجاد می‌شود:

  • کبد دیگر نمی‌تواند به‌اندازه کافی بیلی‌روبین (یک محصول زائد، که از تجزیه گلبول‌های قرمز پیر شده خون تولید می‌شود) را پردازش نماید، به‌نحوی‌که دفع این ماده از بدن با اختلال روبه‌رو می‌شود.
  • کبد دیگر نمی‌تواند به‌اندازه کافی پروتئین‌های کمک‌کننده به انعقاد خون را سنتز نماید درنتیجه احتمال کبودی و خونریزی (اختلال انعقادی) افزایش می‌یابد.
  • فشارخون در رگ‌هایی که خون را از روده به کبد می‌رسانند، اغلب به‌صورت غیرطبیعی بالا (حالتی که به آن پرفشاری پورتال یا پرفشاری ورید باب می‌گویند) می‌رود.
  • ممکن است در شکم مایعات تجمع یابد (بیماری آسیت).
  • ممکن است عملکرد مغز تحت تأثیر قرار بگیرد، زیرا که کبد دیگر قادر نیست مواد زائد و سمی را به‌درستی حذف نماید، درنتیجه این مواد در خون تجمع می‌یابند. این بیماری “انسفالوپاتی کبدی” نامیده می‌شود.
  • ممکن است رگ‌های جدیدی (به نام عروق جانبی) برای دور زدن کبد تشکیل شوند. آن‌ها اغلب در مری و معده تشکیل می‌شوند. در این مکان‌ها عروق بزرگ شده و دچار پیچ‌وتاب می‌شوند. این رگ‌ها که به نام رگ‌های واریسی مری یا واریسی معده مشهورند، ضعیف و شکننده بوده و مستعد خون‌ریزی می‌باشند.
  • به سبب دلایل ناشناخته در بیش از نیمی از مبتلایان به اختلالات کبدی، ممکن است در عملکرد کلیه‌ها اختلال ایجاد شود. اگر نارسایی کلیه در اثر نارسایی کبد ایجاد شود به این حالت “سندرم هپتاتورنال” می‌گویند.
  • عملکرد سیستم ایمنی بدن ضعیف می‌شود، درنتیجه خطر ابتلای به عفونت‌ها افزایش می‌یابد.

چه چیزی باعث نارسایی کبد می‌شود؟


شایع‌ترین علل نارسایی مزمن کبدی (حالتی که در آن کبد پس از ماه‌ها و سال‌ها دچار نارسایی می‌شود) عبارت‌اند از:

  • هپاتیت ب
  • هپاتیت سی
  • مصرف طولانی‌مدت الکل
  • سیروز کبدی
  • هموکروماتوز (یک بیماری ارثی است که در آن بدن بیش‌ازحد به جذب و ذخیره‌سازی آهن می‌پردازد.)
  • سوءتغذیه

علل نارسایی حاد کبد، زمانی که کبد به‌سرعت دچار نارسایی می‌شود، اغلب متفاوت است. برخی از این علل عبارت‌اند از:

  • مصرف بیش‌ازحد استامینوفن
  • ویروس‌ها ازجمله هپاتیت A، B و C (به‌خصوص در کودکان)
  • واکنش به برخی از داروهای تجویزی خاص و داروهای گیاهی
  • خوردن قارچ‌های وحشی و سمی

علائم


افراد مبتلا به نارسایی کبد معمولاً دچار زردی، آسیت، انسفالوپاتی کبدی و کاهش سطح سلامت عمومی خود می‌شوند. زردی باعث می‌شود، پوست و سفیدی چشم زردرنگ شوند. آسیت ممکن است باعث متورم شدن شکم گردد. انسفالوپاتی کبدی ممکن است باعث گیجی یا خواب‌آلودگی شود.  اکثر افراد نیز ممکن است علائم عمومی مانند: خستگی، ضعف، تهوع و از دست دادن اشتها را تجربه نمایند. نفس افراد نیز ممکن است بوی گندیدگی داشته باشد. این افراد ممکن است به‌راحتی دچار کبودی و خونریزی شوند. در نارسایی حاد کبدی، ممکن است افراد سالم در عرض چند روز تا حد مرگ پیش بروند. در نارسایی مزمن کبدی وخامت سلامتی افراد ممکن است بسیار تدریجی پیش برود تا زمانی که دچار ناراحتی‌های شدید گردند، مثل استفراغ خونی یا داشتن مدفوع خونی. خون در استفراغ یا مدفوع، معمولاً در اثر خونریزی از رگ‌های واریسی مری و معده ایجاد می‌شود. اگر نارسایی کلیه ایجاد شود، ادرار کمتری تولید می‌شود و از بدن دفع کمتری صورت می‌پذیرد، درنتیجه مواد سمی در خون تجمع می‌یابند. سرانجام تنفس دشوار می‌شود. درنهایت، اگر نارسایی کبدی درمان نشود ممکن است به مرگ یا اختلالات پیشرفته کبدی منجر شود. حتی بعد از درمان نیز ممکن است، نارسایی کبد برگشت‌ناپذیر باشد. برخی از افراد از نارسایی کلیه فوت می‌کنند. برخی از افراد نیز به سرطان‌های کبدی مبتلا می‌شوند.

تشخیص


معاینه پزشکی

پزشکان معمولاً می‌توانند نارسایی کبدی را بر اساس علائم و نتایج حاصل از معاینه بالینی تشخیص دهند. در موارد شدید اختلالات کبدی، برای ارزیابی عملکرد کبد، آزمایش خون تجویز می‌شود. برای بررسی علل احتمالی، پزشکان تمام موادی مصرفی بیماران را سؤال خواهند نمود، ازجمله داروهای نسخه‌ای تجویزشده، داروهای غیر نسخه‌ای، داروهای گیاهی و مکمل‌های تغذیه‌ای. برای شناسایی دلایل احتمالی دیگر نیز ممکن است آزمایش خون درخواست شود.

آزمایش‌های دیگر

آزمایش‌های دیگر، ازجمله آزمایش ادرار، سایر آزمایش‌های خونی و اغلب رادیوگرافی قفسه سینه، انجام می‌شود تا مشکلات احتمالی دیگر، ازجمله بدتر شدن عملکرد مغز، نارسایی کلیه و عفونت، مورد ارزیابی قرار گیرد. بسته به علائم فرد، ممکن است آزمایش‌های تکرار شوند.

درمان


درمان بستگی به علت زمینه‌ای و علائم خاص بیمار دارد. فوریت درمان بستگی دارد که آیا نارسایی کبد حاد است یا مزمن، اما اصول درمان یکسان است:

  • درمان علت زمینه‌ای
  • کاهش پروتئین حیوانی در رژیم غذایی
  • برای نارسایی حاد کبد، درمان فوری، گاهی اوقات پیوند کبد لازم است.

محدودیت‌های غذایی

معمولاً رژیم غذایی این افراد محدود می‌شود، حذف یا کاهش میزان پروتئین حیوانی، به‌ویژه گوشت قرمز، همچنین ماهی، پنیر و تخم‌مرغ. خوردن بیش‌ازحد پروتئین حیوانی می‌تواند به اختلال در عملکرد مغز منجر شود. برای اطمینان از دریافت کافی پروتئین، پزشکان مصرف بیشتر پروتئین‌های گیاهی را توصیه می‌کنند (مانند سویا). سدیم غذا نیز (نمک و بسیاری از غذاها) باید محدود شود. انجام این کار می‌تواند به جلوگیری از تجمع مایعات در شکم کمک کند. الکل باید به‌طور کامل حذف شود، چراکه آسیب‌های کبدی را بدتر می‌کند.

پیوند کبد چیست؟

پیوند کبد فرایندی است که در آن کبد بیمار با کبد سالم فرد اهداکننده جایگزین می‌شود. در پیوند کبد نیاز است که نوع خون و اندازه بدنی دریافت‌کننده با اهداکننده مطابقت داشته باشد. کبد اهداشده می‌تواند از افراد زنده و یا افراد فوت‌شده دریافت شود. عمل جراحی پیوند کبد معمولاً بین چهار الی دوازده ساعت طول می‌کشد. بسیاری از بیماران تا سه هفته بعد از جراحی باید در بیمارستان بستری شوند.

فرایند انجام پیوند کبد:

  • پزشک بیمار را به مرکز پیوند ارجاع داده تا در آنجا معاینه گردد.
  • در مرکز پیوند، تیم پیوند، سلامت جسمی و روانی کلی افراد را مورد ارزیابی قرار می‌دهند، سپس هزینه‌های پزشکی مربوط به پیوند را تعیین و پرونده تشکیل می‌دهند، همچنین تدابیری در خصوص حمایت عاطفی خانواده و دوستان از بیمار فراهم خواهند نمود.
  • بر اساس معاینات و آزمایش‌ها، تیم پیوند در خصوص واجد شرایط بودن بیمار یا عدم امکان پیوند، تصمیم می‌گیرد.
  • اگر فرد واجد شرایط پیوند کبد باشد، این مرکز او را به لیست انتظار برای پیوند اضافه می‌کند. لیست انتظار اولویت‌بندی شده است به‌طوری‌که افراد بدحال در بالای لیست قرار می‌گیرند. مدت‌زمان انتظار فرد برای پیوند به عوامل متعددی بستگی دارد:
  • گروه خونی
  • اندازه بدن
  • مرحله بیماری کبد
  • سلامت عمومی
  • در دسترس بودن یک کبد مطابق با شرایط بیمار

بسیاری از بیماران ۶ ماه تا یک سال بعد از موفقیت‌آمیز بودن پیوند کبد، می‌توانند به زندگی روزمره خود بازگردند. در بعضی از بیماران، بیماری‌های کبدی قبل از پیوند دوباره عود می‌کند و ممکن است انها به درمان‌های تکمیلی و یا پیوند مجدد نیازمند باشند. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد سیروز کبدی و پیوند کبد، با مرکز مشاوره ما تماس گرفته و یا با پزشک خود مشورت نمایید. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد مراحل انسفالوپاتی کبدی، با پزشک خود مشورت کنید.

(0) نظر
برچسب ها :
شامپو رفع سفیدی مو

شامپوی رفع سفیدی مو

آیا سفیدی موها با استفاده از شامپو رفع می شود؟ آیا واقعا شامپوی رفع سفیدی مو وجود دارد؟

تبلیغاتی که در مورد رفع سفیدی موها با شامپو و غیره می‌شود، کذب محض بوده و جنبه علمی ندارد.

دکتر افشار رمضان‌پور، متخصص پوست و مو با اشاره به اینکه تبلیغاتی که در مورد رفع سفیدی موها با شامپو و غیره می‌شود، کذب محض و کلاهبرداری است و تا به ‌حال هیچ روشی برای بازگرداندن رنگدانه‌های از دست رفته در مو کشف نشده است، گفت:

«سفیدی موها به دو دسته تقسیم می‌شوند. سفید شدن طبیعی موها معمولا در اواسط دهه سوم زندگی برای افراد اتفاق می‌افتد.

سفیدی زودرس موها نوع دوم از دسته‌های سفیدی مو است و عوامل متعددی موجب سفیدی زودرس موها، می‌شود که یکی از این عوامل ژنتیک است و بر خلاف تصور عموم، استرس و فشار عصبی ناگهانی نقشی در این نوع سفیدی مو ندارد. متاسفانه باید گفت این نوع سفیدی درمان خاصی ندارد و این وضعیت دائمی است و برگشت‌پذیر هم نیست.

عوامل دیگری هم در سفیدی زودرس موها موثر هستند که البته در مقایسه با مسئله ژنتیک، کمتر اتفاق می‌افتند. از جمله این عوامل می‌توان به کمبود ویتامین‌ها مخصوصا ویتامین B۱، کم‌خونی از نوع کمبود آهن و کمبود روی و رژیم‌های ناصحیح و طولانی مدت اشاره کرد.

بیماری‌های زمینه‌ای فرد نیز نظیر بیماری تیروئید می‌تواند موجب سفیدی زودهنگام موها شود.

این نوع سفیدی درمان خاصی ندارد و برخی از تبلیغات شامپو که حاکی از این است که موهای سفید را سیاه می‌کنند، کاملا کذب است و جنبه علمی ندارند؛ چراکه هر سلول رنگدانه خود را از دست داده و به صورت سفید درآمده است.»

(0) نظر
برچسب ها :
استفاده از اسپری مو چه خطراتی دارد؟

مضرات اسپری مو و حالت دهنده های مو برای سلامتی

اسپری های مو در آخرین مرحله از آرایش استفاده می شوند و بیشتر از سایر مواردی که تاکنون در مورد آن صحبت کرده ایم به موهای شما حالت می دهند. استفاده از اسپری ها نسبت به ژل و فوم ها راحت تر است. همچنین طرفداران بیشتری نسبت به دو محصول قبلی دارند. محلول هایی که معمولاً پایه ای ژل مانند دارند.

اسپری ها و حالت دهنده های مو گاهی سلامت شما را تهدید می کنند. محققان به تازگی هشدارهای مهمی به طرفداران همیشگی این محصولات داده اند که کمی حواس شان را جمع کنند و هر محصولی را روی سرشان و در هر وضعیتی خالی نکنند.

اسپری مو

عوارض اسپری مو در بارداری

اغلب اسپری ها با ایجاد یک پوشش روی مو می توانند حالت مو را کنترل کنند. محلول هایی که برای تولید اسپری ها استفاده می شوند معمولاً مواد الکلی هستند که در معرض هوا به شدت فرار هستند و بعد از تبخیر، فقط پلیمر مورداستفاده همانند ژل ها روی مو باقی می مانند. اسپری ها نیز بر اساس ضخامت موها دسته بندی می شوند، باید از اسپری استفاده کنید که متناسب با موهای شما باشد. اگر ضخامت موهای شما زیاد است می توانید از اسپری های خشک استفاده کنید و اگر موهای شکننده دارید بهتر است از اسپری هایی استفاده کنید که به موهای شما رطوبت بیشتری بدهند.

تماس زنان باردار با اسپری مو و تولد نوزاد ناقص و معیوب

تماس با اسپری مو در دوران بارداری برای نوزاد خطرناک است.اگر زنان در دوران بارداری با اسپری مو به ویژه در محل کار مانند آرایشگاه تماس زیاد داشته باشند، خطر تولد نوزادان پسر آن ها با مشکلات و نواقص اعضای تولید مثلی، افزایش پیدا می کند.
در این وضعیت نوزادان پسر با نقص اعضای جنسی متولد می شوند، به طوری که مجرای ادراری آن ها از غدد جنسی جدا می شود.دانشمندان کالج ایمپریال لندن تاکید کردند که تماس مادران با اسپری مو در دوران بارداری خطر بروز این نقص عضو را در نوزادان پسر تا دو برابر افزایش می دهد.
مطالعات نشان می دهد که نرخ ابتلا به این نقص عضو در کودکان پسر طی دهه های اخیر به شدت افزایش یافته است.
برخی کارشناسان می گویند که نوعی ماده شیمیایی موجود در مواد پلاستیکی که فتالاتس نامیده می شود عامل بروز این نقص عضو جنینی است. این ماده شیمیایی می تواند تعادل هورمون ها را بر هم بزند و استفاده از آن در اسباب بازی ها چند سال است که در اتحادیه اروپا ممنوع شده است.

اسپری مو

روش استفاده از اسپری مو

اما ظاهرا این ماده در برخی از مواد آرایشی نیز وجود دارد که از سال 2005 از استفاده از آن در اسپری های مو و سایر مواد آرایشی جلوگیری می شود.

اسپری مو را به ریشه مو نزنید

متخصصان پوست و موی کانادایی بر این باورند که اگر اسپری مو به ریشه موها زده نشود، مشکل چندانی ایجاد نمی کند.اگر اسپری های حالت دهنده مو با ریشه موها برخورد کنند، موجب ریزش مو، ایجاد موخوره و پوسته پوسته شدن کف سر می شوند اما اگر مواد تشکیل دهنده این حالت دهنده ها با ریشه مو تماس پیدا نکند، عوارض زیادی به وجود نمی آورد.
برای حالت دادن به موهای خود از حالت دهنده های گیاهی که عوارض کمتری دارند، استفاده نمایید.
همچنین انواع گوناگون حالت دهنده ها مانند اسپری، ژل و چسب ها در پایان روز باید از روی موها شسته شوند زیرا در غیر این صورت، به شکل ذره های خشک شده از موها جدا می شوند و ایجاد شوره کاذب می کنند. به همین دلیل، متخصصان به افراد توصیه می کنند که در صورت امکان برای حالت دادن به موهای خود از حالت دهنده های گیاهی استفاده کنند که عوارض کمتری دارند.

آسمی ها در خط اول خطر

اگر شما آسم دارید و یا اگر یکی از اعضای خانواده شما از بیماری آسم رنج می برد، لازم است بدانید که استفاده از این محصولات را باید کنار بگذارید.
اسپری های مو در گروه عوامل تشدید کننده علایم آسم به شمار می آیند و به راحتی می توانند موجب تحریک مجاری تنفسی شوند و می توانند حتی شما را تا مرز یک حمله آسمی پیش ببرند.

4 توصیه به آن ها که اسپری مو می زنند

* با فاصله اسپری کنید:
برای این که اسپری ها و حجم دهنده های مو بهتر روی موهای شما بنشینند، بهتر است اول قوطی آن ها را خوب تکان دهید و سپس آن را در فاصله 30 سانتی متری موهای تان نگه دارید و از این فاصله آن را روی موهای تان اسپری کنید.
* دهان و چشم های تان را ببندید:
برای این که قطرات این افشانه ها کمتر در دهان و بینی شما وارد شوند بهتر است هنگامی که خودتان یا آرایشگر می خواهد آن ها را روی سر شما اسپری کند، چشم های تان را ببندید و دستتان را روی بینی و دهان تان بگذارید حتی می توانید از یک ماسک برای پوشاندن بینی و دهان تان استفاده کنید و بهتر است پس از اسپری کردن این محصولات روی موهای تان آن محل را ترک کنید و تهویه اتاق را روشن کنید و یا پنجره ها را باز کنید.
* در فضای آزاد اسپری کنید:
برای این که محصولات شیمیایی کمترین اثر را روی سلامت شما و اعضای خانواده تان داشته باشند، بد نیست پس از این که موهای تان را سشوار کشیدید و نوبت به استفاده از این محصولات رسید به حیاط یا ایوان منزل تان بروید و در فضای آزاد این محصولات را روی موهای تان اسپری کنید. باقی ماندن قطرات این افشانه ها در فضای منزل و تجزیه شیمیایی آن می تواند روی سلامت شما اثرات نا مطلوبی بر جای بگذارد.
* اسپری سبز بخرید:
در سال های اخیر بعد از این همه حرف و حدیث که پشت سر این محصولات در دنیا بوده است، سرانجام کارخانه های سازنده به این فکر افتاده اند که محصولاتی از این دست را تولید و روانه بازار کنند که سازگاری بیشتری با سلامت انسان ها و محیط زیست داشته باشند روی این محصولات واژه سبز نوشته شده است. توصیه ما به شما این است که این انواع را خریداری کنید تا سلامت خودتان و دیگر افراد روی کره زمین را فراهم کرده باشید.
(0) نظر
برچسب ها :
X