سايت سلامت و پزشكي
11 روش برای تسکین درد سیاتیک در پا

11 روش برای کاهش درد سیاتیک و کمردرد و درد پا

تسکین درد سیاتیک در پا و کمر

درد سیاتیک به درد پا است که ناشی از عصب ظریف پشت شکمی می باشد. اگر چه این درد در ریشه های عصبی در دو طرف ستون فقرات قرار دارد و احساس می شود، اما از طریق عصب سیاتیک عبور می کند و از ریشه ای به ریشه دیگر گسترش پیدا می کند.

این درد پا که رادیکولوپاتی نامیده می‌شود، اغلب شدیدتر از درد کمر است و معمولاً در یک پا احساس می‌شود و می‌تواند غیر قابل تحمل باشد. برخی افراد آن را به درد عصبی دندان تشبیه کرده‌اند.

شایع‌ترین علت سیاتیک فتق دیسک است: هنگامی که در یک دیسک شکاف ایجاد می‌شود، می‌تواند عصب سیاتیک را تخریب کند. معمولاً علائم شایع در عرض شش هفته خود را نشان می‌دهند، اما برای برخی افراد، بروز درد می‌تواند به مراتب بیشتر طول بکشد.

در اینجا چند راه درمان سیاتیک وجود دارد که ارزش امتحان کردن را دارند:


1. ماساژ نقاط ماشه‌ای (نقاط دردناک عضلانی)

اگر دچار سیاتیک هستید، انتظار این را نداشته باشید که ماساژ آب گرم دردتان را تسکین دهد. در این موقعیت درمان نقاط ماشه‌ای (تریگرپوینت) بهترین گزینه است. عصب سیاتیک در زیر ماهیچه‌ای به نام پیریفورمیس (ماهیچه گلابی شکل) جای گرفته است که در زیر عضله گلوتئال است. وقتی ماهیچه پیریفورمیس سفت می‌شود، عصب سیاتیک را نیز در تنگنا قرار می‌دهد و ایجاد حسی ناخوشایند و احساس بی‌حسی در پایین پا را سبب می‌شود.
درمانگر متخصص، فشار را، به منظور تحریک و تورم ناحیه مورد نظر، (تریگرپوینت)، در ماهیچه پیریفورمیس و همچنین در ماهیچه‌ی زیر کمر و گلوتئال، اعمال می‌کند. به طور معمول درمان در 7 تا 10 روز اجرا می‌شود. اگر بیمار در چهارمین ویزیت، پیشرفتی ملاحظه نکرد، باید روش دیگری از درمان را امتحان کند.

» همچنین بخوانید : آموزش ماساژ نقاط حساس بدن زن برای تحریک جنسی

2. مراقبت کایروپراکتیک

کایروپراکتیک یا درمان دستی، علم شناخت مفاصل و ستون فقرات و هماهنگ کردن آن‌هاست. 60 درصد از مردم مبتلا به درد سیاتیک که از سایر روش‌های درمانی نتیجه‌ای نگرفته‌اند و سپس به تجربه دستکاری ستون فقرات و مراقبت کایروپراکتیک روی آورده‌اند در مقایسه با آن بیمارانی که تحت عمل جراحی قرار گرفته‌اند نتیجه‌ی مشابهی را کسب کرده و همان‌قدر از درد رهانیده شده‌اند.

روغن فلفل قرمز یکی از روغن‌های موضعی محبوب برای کاهش درد سیاتیک است. کپسایسین موجود در این فلفل، باعث جدا شدن ترکیبات مسبب درد از عصب سیاتیک می‌شود

در مطالعه‌ای حدود 120 نفر به مدت 4 هفته و هفته‌ای 3 بار توسط یک کایروپراکتر ویزیت می‌شدند و بعد از آن نیز به ملاقات‌های هفتگی خود ادامه می‌دادند و با اتمام درمان، احساس بهتری داشتند.
در افرادی که به مراقبت کایروپراکتیک پاسخ دادند، مزایا به مدت یک سال ادامه داشت.
دستکاری ستون فقرات ممکن است در سیستم عصبی پاسخی ایجاد کند که درد را کاهش می‌دهد و مجدداً حرکت طبیعی را به ناحیه آسیب دیده بازگرداند. همچنین التهاب را کاهش می‌دهد و شرایطی ایجاد می‌کند که مکانیسم‌های طبیعی بدن را بهبود می‌بخشد.

موارد دیگر را بخوانید : 11 روش برای کاهش درد سیاتیک و کمردرد و درد پا

(1) نظر
برچسب ها :
انحراف تیغه بینی و جراحی بینی

سخت شدن تنفس به دلیل انحراف تیغه بینی؛ انحراف تیغه بینی چیست؟

 


وقتی در مورد انحراف بینی صحبت می‌کنیم، اولین مسأله‌ای که به ذهن ما خطور می‌کند گرفتگی بینی می‌باشد که این مسأله تا حدود بسیار زیادی درست می‌باشد. اگرچه مهم‌ترین مسأله در انحراف بینی گرفتگی بینی می‌باشد ولیکن باید مد نظر داشته باشیم که انحراف تیغه بینی ممکن است باعث ایجاد مسایل دیگری از جمله سردرد و عفونت سینوس‌ها گردد. در عین حال ممکن است که کسی انحراف بینی داشته باشد ولی با مشکل خاصی هم  روبه‌رو نباشد.

انحراف تیغه بینی در اکثر افراد دیده می‌شود. با این حال نمی‌توان اظهار کرد که تمامی این موارد از اهمیت کلینیکی بر خوردار هستند واگر کسی  دچار انحراف تیغه بینی باشد الزاما باید تحت مراقبت و درمان قرار بگیرد.

همچنین بخوانید :

چگونه می توان متوجه شد انحراف بینی داریم یا خیر؟

دلیل انحراف تیغه بینی چیست و چگونه درمان می شود؟ 

ساختار اصلی تیغه بینی چگونه است؟

انحراف بینی-پیش از هر چیز جهت آشنایی با این بیماری لازم است تا با ساختار تیغه بینی آشنا شویم. تیغه بینی تیغه‌ای است بسیار نازک که در قسمت‌های مختلف ضخامت آن بین 1 تا 2 میلیمتر می‌باشد که دو حفره بینی را از هم جدا می‌کند و قاعدتا باید دقیقا در حد وسط بینی قرار بگیرد ولی همانطور که ذکر آن به میان آمد انحراف جزیی آن به طرفین الزاما با مشکل خاصی همراه نخواهد بود.تیغه بینی از لحاظ ساختمانی دارای دو قسمت می باشد، یکی قسمت جلویی که ساختاری غضروفی دارد و دیگری قسمت پشتی و بالایی که از استخوان تشکیل شده است. غضروف بافتی است نیمه سخت که از قوام و پایداری خوبی برخوردار می‌باشد و دارای حالتی ایستایی می‌باشد اما در مقایسه با استخوان به مراتب نرم‌تر و انعطاف پذیرتر می‌باشد و به راحتی قابل بریده شدن است.

یکی از مهم‌ترین دلایلی که قسمت جلویی و پایینی بینی از غضروف تشکیل شده این است که حالت ارتجاعی داشته باشد و بینی بتواند به طرفین حرکت بکند و خداوند این قسمت از بینی را اینگونه خلق کرده که بینی صرفا یک عضو کاملا ثابت نباشد و بتواند به طرفین حرکت مختصری داشته باشد. از دیگر دلایل غضروفی بودن قسمت پایین بینی این است که چون این قسمت بیشتر در معرض ضربه قرار دارد در صورت وارد آمدن ضربه به این قسمت دچار شکستگی نشود. این در حالی است که قسمت استخوانی که سخت‌تر می‌باشد در صورت وارد شدن ضربه شکننده‌تر است. لازم به ذکر است که بر روی این دو قسمت تیغه، یک پوشش مخاطی نازک قرار دارد که علی‌رغم نازک بودن از اهمیت به سزایی برخوردار می‌باشد، هم از لحاظ خون رسانی به تیغه بینی و هم از این لحاظ که این پوشش در تنظیم درجه حرارت دمی و کیفیت تنفسی و بویایی مهم می‌باشد.

چه وظیفه‌ای بر عهده تیغه بینی می باشد؟

انحراف بینی-از لحاظ عملکرد وظیفه تیغه بینی تنها همان جدا کردن دو قسمت بینی از یکدیگر می‌باشد. یکی از محاسن این که دو قسمت بینی جدا از هم می‌باشند این است که بیماری‌ها و میکروب‌ها به راحتی از یک سمت به سمت دیگر قابل انتقال نخواهند بود. از دیگر محاسن جدا شدن فضای داخل بینی به دو قسمت کوچکتر این است که اگر این فضا از یک حدی بزرگتر باشد ممکن است هوا در هنگام ورود به داخل بینی دچار چرخش شود و مشکلاتی را برای عمل تنفس ایجاد کند. با باریک‌تر شدن فضای ورودی هوا به درون یک محفظه در صورت ثابت بودن فشار مکنده هوا سرعت بالاتر می‌رود و امکان ایجاد گردابه هوا کاهش می‌یابد. به‌طور خلاصه می‌توان گفت که تیغه بینی وظیفه تنظیم هوای وردی به بینی را برعهده دارد. از دیگر اثرات وجود تیغه بینی می‌توان به نگه داشتن شکل ظاهری بینی اشاره کرد. درافرادی که تیغه بینی آنها در اثر ضربه دچار شکستگی شده است می‌توان به راحتی مشاهده کرد که در اثر آسیب دیدگی این عضو، بینی شکل ظاهری خود را از دست داده و دچار افتادگی شده و به اصطلاح حالت کوفتگی پیدا می‌کند.

بخش‌های دیگری هم در تیغه بینی وجود دارد، از آن جمله می‌توان به بخش‌هایی اشاره کرد که در صورت تحریک باعث بروز سردردهای شدید می‌شوند و در برخی از مواقع دلیلی هستند برای آغاز میگرن.

سخت شدن تنفس به دلیل انحراف تیغه بینی؛ انحراف تیغه بینی چیست؟

انحراف بینی

چه عواملی باعث انحراف بینی می‌شوند یا بر آن موثرند؟

*یکی از مهم‌ترین عوامل دخیل در انحراف بینی عوامل تکاملی و ارثی می‌باشند. عامل تکاملی و ارثی در انحراف بینی بدان معنا می‌باشد که در هنگام جنینی به خاطر اختلافاتی که در جثه و اندام پدر و مادر وجود دارد و همین طور به خاطر اختلافات ژنتیکی، تیغه در هنگامی که می‌خواهد رشد پیدا کند به خاطر این عدم تشابه که ازسمت پدر و مادر به ارث می‌برد به صورت نامتقارن در دو طرف بینی رشد می‌کند علاوه بر اینکه رشد تیغه و گوشت و پوست هم  باهم همخوانی لازم را ندارند و در نتیجه تیغه بینی دچار انحراف می‌شود. این نوع انحراف بینی به عنوان انحراف تکاملی هم شناخته می‌شود. این انحراف بینی ممکن است که از ابتدا وجود نداشته باشد و با مرور زمان و رشد نوزاد و بالاتر رفتن سن او کم‌کم نمایان گردد، از این روست که این نوع انحراف بینی را به عنوان انحراف تکاملی نیز می‌شناسند که همان‌طور که ذکر شد دلیل آن اختلاف میزان رشد قسمت‌های مختلف بینی با همدیگر می‌باشد. در برخی موارد افرادی که دچار مشکلات تنفسی هستند به عنوان مثال دارای لوزه سوم بزرگتر از حد معمول هستند ممکن است دچار تغییراتی در ساختار دستگاه تنفسی بشوند، مثلا سقف دهان آنها گودتر بشود و به دلیل اینکه سقف دهان در زیر فضای بینی قرار دارد با گودتر شدن آن به تیغه بینی فشار وارد می‌شود و باعث انحراف تیغه بینی می‌شود. در دیگر موارد کسانی که دچار بیماری‌های فک و صورت هستند ممکن است که دچار انحراف بینی شوند، مثلا کسانی که دارای فک بالایی کوچک‌تری هستند ممکن است که دچار انحراف تیغه بینی بشوند. همین طور کسانی که دچار بیماری لب شکری و یا شکاف کام هستند تقریبا در تمامی موارد به انحراف بینی دچار می‌شوند.

*عامل دوم در انحراف تیغه بینی، ضربه می‌باشد. ضربه‌ها در ایجاد انحراف بینی نقش بسیار مهمی را ایفا می‌کنند. برخی از ضربه‌ها در دوران طفولیت و کودکی و یا حتی در زمان تولد نوزاد به بینی وارد می‌شوند که در نتیجه آن تیغه بینی دچار انحراف می‌شود. در خیلی از این موارد حتی با اینکه ضربه‌ها شدید نمی‌باشند ولی باعث انحراف بینی می‌گردند. در موارد دیگر تصادف‌ها و درگیری‌های خیابانی و برخورد جسم سخت به بینی که به هر دلیل می‌تواند باعث شکستگی تیغه و استخوان بینی بشوند. در برخی موارد ممکن است که بینی دچار شکستگی نشود ولی با وارد آمدن ضربه در زیر غضروف خون ریزی ایجاد شود و این خونریزی در صورتی‌که به موقع تشخیص داده نشود و درمان نگردد باعث انسداد راه تنفسی، از بین رفتن لایه مخاطی و تغییر شکل ظاهری بینی می‌گردد.

عوارض و ناراحتی‌های حاصل از انحراف بینی کدامند؟

عوارض انحراف بینی-از مضرات گرفتگی و انحراف بینی می‌توان به اختلاف کیفیت هوای تنفسی از راه بینی و دهان اشاره کرد که از نظر تمیزی  و درجه حرارت بسیار با هم اختلاف دارند و این می‌تواند عاملی در به‌وجود آوردن ناراحتی‌هایی در دراز مدت برای افرادی که دچار گرفتگی راه تنفسی هستند، گردد. از آن جمله می‌توان به خشکی دهان و مشکلات بویایی اشاره کرد. از طرف دیگر افرادی که دچار گرفتگی راه تنفسی هستند پس از مدتی به دلیل مشکلات تنفسی ممکن است که از نظر روانی دچار ناراحتی‌هایی شوند.

در برخی موارد انحراف بینی می‌تواند بر روی دهانه سینوس‌های فرد تاثیر بگذارد و باعث شود که فرد مستعد سرماخوردگی و سینوزیت‌های مزمن گردد. سردردها هم در پاره‌ای از موارد مربوط به انحراف بینی می‌باشند به گونه‌ای که در موارد متعددی بعد از برطرف کردن مشکل انحراف بینی فرد، مشاهده شده که مشکل سردرد او هم کاملا مرتفع گردیده است.

راههای تشخیص انحراف بینی کدامند؟

تشخیص انحراف بینی معمولا با یک معاینه بسیار ساده بینی صورت می‌پذیرد، این معاینه می‌تواند با آندوسکوپ انجام شود زیرا این امکان را به پزشک می‌دهد که تمامی قسمت‌های تیغه بینی را به دقت مشاهده کرده و مورد معاینه قرار دهد. اگر فرد فقط دچار انحراف بینی باشد برای تشخیص آن احتیاج به کار خاص دیگری نمی‌باشد ولی در مواردی با انجام سی تی اسکن هم می‌توان به خوبی مشکلات را مشاهده کرد و اگر شخص به عوارضی همچون سینوزیت گرفتار باشد آن را تشخیص داد.

راه درمان انحراف بینی چیست؟

از لحاظ درمانی اگر کسی دچار عوارض انحراف بینی شده باشد نیاز به جراحی دارد. جراحی به این صورت انجام می‌گیرد که کاملا از ناحیه داخل بینی لایه‌های مخاطی محافظ را کنار زده و قسمتی را که دچار مشکل می‌باشد برداشته و یا ترمیم می‌کنند. در بسیاری از موارد در حین برطرف کردن انحراف تیغه بینی لازم است که پزشک توربین‌های بینی را هم مرتب و درست کند. برای مثال وقتی که انحراف بینی به سمت راست وجود دارد توربین‌های حفره سمت چپ به صورت جبرانی بزرگتر شده و می‌توانند در این طرف بینی هم انسداد ایجاد کنند.

در روش‌های قدیمی جراحی انحراف بینی هنگامی که لایه مخاطی برداشته می‌شد کل محتویات زیر آن یعنی غضروف و استخوان را تخلیه می‌کردند که باعث بروز مشکلاتی از جمله افتادگی نوک و فرورفتگی پشت بینی می‌شد که این روش‌ها امروزه منسوخ شده است.

آیا جراحی تیغه بینی خطراتی را برای بیمار در پی دارد؟

عمل جراحی انحراف بینی-معمولا در طی یک عمل جراحی مهمترین عاملی که یک بیمار را تهدید می‌کند اثرات ناشی از بیهوشی می‌باشد. در مورد این عمل می‌توان گفت که خوشبختانه در بسیاری از موارد می‌توان با بی حسی‌های موضعی و یا بیهوشی‌های ساده عمل انحراف بینی را به انجام رساند و خطر خاصی شخص بیمار را تهدید نمی‌کند.

سن مناسب برای انجام عمل جراحی بر روی تیغه بینی چه سنی است؟

نکته مهم دیگر در مورد عمل انحراف بینی، سن افرادی است که می‌خواهند مورد عمل قرار بگیرند. اگر فرد دارای مشکل حادی نباشد و به اصطلاح دچار انسداد نسبی باشد، سعی بر این است که تا اتمام سن رشد مورد عمل قرار نگیرد. اما در مواردی که مشکل حاد باشد و شخص دچار گرفتگی شدید باشد، به صلاح است که عمل زودتر انجام شود زیرا خود این گرفتگی در صورتی که شدید باشد، می‌تواند برای کودکان اشکالاتی را در شکل ظاهری صورت ایجاد کند. علاوه بر آن ممکن است که شخص دچار اختلالات ریوی بشود.

آیا بعد از عمل جراحی بر روی تیغه بینی به مراقبت‌های ویژه ای نیاز است؟

بعد از عمل انحراف بینی ممکن است که داخل بینی توسط پدهای خاصی پانسمان بشود که این پدها فقط جلوی خونریزی را می‌گیرند و برای تنفس بیمارمشکلی ایجاد نخواهند کرد. بیمار معمولا بعد از عمل انحراف بینی احتیاج به یک تا دو روز استراحت دارد و معمولا اگر چیزی درون بینی او قرار گرفته باشد بعد از دو روز خارج خواهد شد و او قادر خواهد بود که به زندگی عادی خود برگردد..../

پرسش هایی که برای این گروه از بیماران مطرح می شود این است که آیا می توانند مانند یک فرد عادی زندگی کنند و دیگر این که آیا روزی قادر خواهند بود به راحتی نفس بکشند؟

برای پاسخ به این پرسش ها پای صحبت دکتر حسام جهاندیده، متخصص گوش و حلق و بینی نشسته ایم تا درباره این مشکل و راه های درمانی آن بیشتر بدانیم.

انحراف تیغه بینی چه نوع اختلالی است؟

انحراف تیغه بینی اختلالی است که در آن تیغه جداکننده بینی دچار خمیدگی یا شکستگی می شود. این تیغه در قسمت جلو از یک غضروف چهار گوش تشکیل شده است که از ناحیه پشت و کف به چند استخوان دیگر متصل می شود. اگر این انحراف شدید باشد، مشکلاتی را برای بیمار ایجاد می کند. مثلا امکان دارد یک یا هر دو سوراخ بینی دچار انسداد و گرفتگی شود. طبیعی است گرفتگی روی تنفس بیمار اثر گذاشته و گاه آن را به طور کامل مختل می کند.

تقریبا 80 درصد افراد، درجاتی از این انحراف را دارند، اما مشکل شان آنقدر شدید نیست که متوجه شده و برای درمان به پزشک مراجعه کنند و فقط درصد کمی از بیماران دچار اختلال در تنفس هستند و به جراحی نیاز پیدا می کنند.

انحراف بینی چه علائمی دارد؟

شایع ترین علامت انحراف تیغه بینی، گرفتگی یک یا هر دو سوراخ بینی است که با اشکال در نفس کشیدن ظاهر می شود. اغلب اوقات نیز در یک سمت بیشتر از طرف مقابل احساس می شود. نکته جالب توجه این است که بیمار در طرفی که دچار تنگی است، احساس گرفتگی نمی کند و ممکن است گرفتگی را در هر دو سمت و به صورت متناوب یا حتی در طرف مقابل ذکر کند.

جراحی انحراف بینی به روش معمول صرفا نواحی ایجادکننده مانع در مسیر تنفس را اصلاح می کند و تغییری در شکل یا کجی خود بینی نمی دهد

سایر علائم انحراف بینی عبارتند از: خون دماغ شدن،تنفس صدادار، خروپف کردن، اختلال در خواب،خشکی دهان به دلیل تنفس با دهان باز، احساس فشار و گرفتگی در مجرای تنفسی بینی، درد در ناحیه سر و صورت، ترشحات پشت حلق و عفونت مکرر سینوس.

البته عارضه دیگری نیز وجود دارد که کمتر در بین بیماران دیده می شود. این اختلال، قطع تنفس در خواب است که اگر اتفاق بیفتد ممکن است بیمار در معرض خطر اختلالات قلبی ـ عروقی قرار گیرد که حتما باید تحت درمان سریع قرار بگیرد.

آیا ممکن است سردرد در برخی از افراد ناشی از انحراف بینی باشد؟

این پرسش به طور مکرر درباره بیماران مبتلا به سینوزیت نیز پرسیده می شود. انحراف بینی در بسیاری از موارد به خودی خود عامل ایجاد سردرد نیست. بسیاری از بیمارانی که از سردرد شاکی هستند، معمولا از میگرن یا سردرد تنشی رنج می برند.

البته در مواردی انحراف بینی بخصوص انحرافات شدید که با دیواره جانبی بینی تماس دارد (اصطلاحا دارای نقاط تماسی هستند) می تواند به سردرد منجر شود. به هر حال بینی، عضو مهمی است و عصب های فراوانی دارد که می تواند در ایجاد دردهای سر و صورت نقش داشته باشد.

انحراف بینی چگونه تشخیص داده می شود؟

برای تشخیص انحراف تیغه بینی معمولا معاینه توسط متخصص گوش، حلق و بینی کافی است. در برخی موارد ممکن است برای تشخیص قطعی و کامل به آندوسکوپی بینی یا سی تی اسکن نیاز باشد. آندوسکوپی روشی ساده و دقیق است که به صورت سرپایی در مطب انجام می شود.

انحراف بینی چگونه درمان می شود؟

برای درمان انحراف بینی ممکن است در موارد خفیف از برخی دارو ها کمک گرفته شود مثل اسپری های مرطوب کننده که پاسخ خوبی به درمان می دهند. اما فراموش نکنیم در این اختلال ساختاری، انسداد ایجاد شده برطرف نخواهد شد مگر با جراحی.

 

جراحی چگونه انجام می شود؟

در این نوع عمل، برش های کوچکی در قسمت های دارای انحراف می دهیم و غضروف یا استخوان تیغه بینی برداشته یا اصلاح می شود. البته به طور همزمان باید اعمال جراحی سینوس ها نیز انجام شود.

در این روش آندوسکوپیک برای اصلاح مناطق دچار انحراف بینی استفاده می شود. در برخی موارد شاخک های بینی باید درمان شود.

آیا با این جراحی، کجی ظاهری بینی هم اصلاح خواهد شد؟

بر خلاف تصور بسیاری از بیماران باید گفت انجام عمل انحراف به هیچ وجه باعث صاف شدن شکل ظاهری بینی نمی شود. جراحی انحراف به روش معمول صرفا نواحی ایجادکننده مانع در مسیر تنفس را اصلاح می کند و تغییری در شکل یا کجی خود بینی نمی دهد؛ بنابراین بیمارانی که همزمان خواهان اصلاح تیغه بینی و کجی ظاهری هستند، باید عمل جراحی سپتو رینوپلاستی را انجام دهند. فقط هنگام جراحی در رفتگی غضروف تحتانی بینی، گاهی انحراف ظاهری کم می شود.

چه سنی برای این عمل جراحی مناسب است؟

جز در موارد خاص بهتر است عمل جراحی بینی پس از کامل شدن رشد بینی و صورت، یعنی پس از پانزده تا هجده سالگی انجام شود. البته در شرایط خاص و مواردی که انسداد کامل یا عوارض ایجاد شده باشد، حتی در کودکان نیز می توان با رعایت برخی ملاحظات خاص به عمل جراحی اقدام کرد.

چه نکاتی در مورد عمل جراحی بینی وجود دارد؟

عمل جراحی انحراف تیغه بینی معمولا با بیهوشی عمومی انجام می شود و طول مدت زمان جراحی بستگی به شدت انحراف بینی دارد و ممکن است حدود یک ساعت به طول انجامد. بیماران نیز چند ساعت بعد از جراحی مرخص می شوند. اغلب پس از عمل، از پانسمان داخل بینی که بیشتر به صورت یک گاز آغشته به پماد آنتی بیوتیکی (تامپون) است، استفاده می شود. تامپون پس از چند روز خارج می شود.

گاهی برای این که بتوانیم تیغه اصلاح شده را در همان وضع نگه داریم، قطعاتی پلاستیکی را داخل بینی قرار می دهیم که چند هفته بعد خارج می شود.

به تازگی روش جدید دیگری وارد بازار شده که در آنها پانسمان ها قابل جذب است، اما گران است و به طور گسترده و در همه مراکز درمانی از آنها استفاده نمی شود.

بیماران ممکن است پس از عمل، دچار تورم خفیفی شوند که طبیعی است و به مرور از بین می رود.

آیا این نوع جراحی عارضه ای هم دارد؟

مانند هر جراحی دیگری، این عمل نیز با خطراتی همراه است، البته عوارض جانبی این عمل نادر و اندک است.

این عوارض شامل عفونت، خونریزی، جمع شدن خون زیر مخاط بینی، اصلاح نشدن کامل اختلال یا ایجاد اشکالی در غضروف بینی است.

(0) نظر
برچسب ها :
اطلاعاتی در مورد نارسایی کبد و نحوه درمان آن

به ایجاد اختلال شدید در عملکرد کبد، “نارسایی کبدی” می‌گویند.  نارسایی کبد می‌تواند در اثر یک بیماری و یا حضور یک ماده شیمیایی خاص در کبد ایجاد شود. اکثر افراد مبتلا به نارسایی کبدی دچار علائمی همچون: یرقان (زرد شدن پوست و چشم‌ها)، احساس خستگی ، ضعف و از دست دادن اشتها می‌شوند. پزشکان معمولاً می‌توانند بر اساس علائم و نتایج حاصل از معاینه فیزیکی و آزمایش خون، نارسایی کبد را تشخیص دهند. معمولاً درمان شامل کنترل مصرف پروتئین، محدود کردن سدیم در رژیم غذایی، اجتناب کامل از الکل و درمان علت زمینه‌ای نارسایی کبدی است، اما گاهی اوقات برای نجات بیمار پیوند کبد لازم می‌شود.

نارسایی کبد چیست؟


نارسایی کبد می‌تواند در اثر هر نوع اختلال کبدی، ازجمله هپاتیت ویروسی (اغلب هپاتیت ب)، سیروز کبدی و یا آسیب کبدی ناشی از الکل یا داروها مانند استامینوفن، ایجاد شود. قبل از آنکه نارسایی کبدی رخ دهد، باید بخش قابل‌ملاحظه‌ای از کبد تحت آسیب‌دیدگی قرار گرفته باشد. ممکن است نارسایی کبدی به‌سرعت در طول چند روز یا چند هفته (نارسایی حاد) و یا به‌تدریج در طول ماه‌ها یا سال‌ها (نارسایی مزمن) ایجاد شود.

در اثر ایجاد اختلال در عملکرد کبد، عوارض زیادی ایجاد می‌شود:

  • کبد دیگر نمی‌تواند به‌اندازه کافی بیلی‌روبین (یک محصول زائد، که از تجزیه گلبول‌های قرمز پیر شده خون تولید می‌شود) را پردازش نماید، به‌نحوی‌که دفع این ماده از بدن با اختلال روبه‌رو می‌شود.
  • کبد دیگر نمی‌تواند به‌اندازه کافی پروتئین‌های کمک‌کننده به انعقاد خون را سنتز نماید درنتیجه احتمال کبودی و خونریزی (اختلال انعقادی) افزایش می‌یابد.
  • فشارخون در رگ‌هایی که خون را از روده به کبد می‌رسانند، اغلب به‌صورت غیرطبیعی بالا (حالتی که به آن پرفشاری پورتال یا پرفشاری ورید باب می‌گویند) می‌رود.
  • ممکن است در شکم مایعات تجمع یابد (بیماری آسیت).
  • ممکن است عملکرد مغز تحت تأثیر قرار بگیرد، زیرا که کبد دیگر قادر نیست مواد زائد و سمی را به‌درستی حذف نماید، درنتیجه این مواد در خون تجمع می‌یابند. این بیماری “انسفالوپاتی کبدی” نامیده می‌شود.
  • ممکن است رگ‌های جدیدی (به نام عروق جانبی) برای دور زدن کبد تشکیل شوند. آن‌ها اغلب در مری و معده تشکیل می‌شوند. در این مکان‌ها عروق بزرگ شده و دچار پیچ‌وتاب می‌شوند. این رگ‌ها که به نام رگ‌های واریسی مری یا واریسی معده مشهورند، ضعیف و شکننده بوده و مستعد خون‌ریزی می‌باشند.
  • به سبب دلایل ناشناخته در بیش از نیمی از مبتلایان به اختلالات کبدی، ممکن است در عملکرد کلیه‌ها اختلال ایجاد شود. اگر نارسایی کلیه در اثر نارسایی کبد ایجاد شود به این حالت “سندرم هپتاتورنال” می‌گویند.
  • عملکرد سیستم ایمنی بدن ضعیف می‌شود، درنتیجه خطر ابتلای به عفونت‌ها افزایش می‌یابد.

چه چیزی باعث نارسایی کبد می‌شود؟


شایع‌ترین علل نارسایی مزمن کبدی (حالتی که در آن کبد پس از ماه‌ها و سال‌ها دچار نارسایی می‌شود) عبارت‌اند از:

  • هپاتیت ب
  • هپاتیت سی
  • مصرف طولانی‌مدت الکل
  • سیروز کبدی
  • هموکروماتوز (یک بیماری ارثی است که در آن بدن بیش‌ازحد به جذب و ذخیره‌سازی آهن می‌پردازد.)
  • سوءتغذیه

علل نارسایی حاد کبد، زمانی که کبد به‌سرعت دچار نارسایی می‌شود، اغلب متفاوت است. برخی از این علل عبارت‌اند از:

  • مصرف بیش‌ازحد استامینوفن
  • ویروس‌ها ازجمله هپاتیت A، B و C (به‌خصوص در کودکان)
  • واکنش به برخی از داروهای تجویزی خاص و داروهای گیاهی
  • خوردن قارچ‌های وحشی و سمی

علائم


افراد مبتلا به نارسایی کبد معمولاً دچار زردی، آسیت، انسفالوپاتی کبدی و کاهش سطح سلامت عمومی خود می‌شوند. زردی باعث می‌شود، پوست و سفیدی چشم زردرنگ شوند. آسیت ممکن است باعث متورم شدن شکم گردد. انسفالوپاتی کبدی ممکن است باعث گیجی یا خواب‌آلودگی شود.  اکثر افراد نیز ممکن است علائم عمومی مانند: خستگی، ضعف، تهوع و از دست دادن اشتها را تجربه نمایند. نفس افراد نیز ممکن است بوی گندیدگی داشته باشد. این افراد ممکن است به‌راحتی دچار کبودی و خونریزی شوند. در نارسایی حاد کبدی، ممکن است افراد سالم در عرض چند روز تا حد مرگ پیش بروند. در نارسایی مزمن کبدی وخامت سلامتی افراد ممکن است بسیار تدریجی پیش برود تا زمانی که دچار ناراحتی‌های شدید گردند، مثل استفراغ خونی یا داشتن مدفوع خونی. خون در استفراغ یا مدفوع، معمولاً در اثر خونریزی از رگ‌های واریسی مری و معده ایجاد می‌شود. اگر نارسایی کلیه ایجاد شود، ادرار کمتری تولید می‌شود و از بدن دفع کمتری صورت می‌پذیرد، درنتیجه مواد سمی در خون تجمع می‌یابند. سرانجام تنفس دشوار می‌شود. درنهایت، اگر نارسایی کبدی درمان نشود ممکن است به مرگ یا اختلالات پیشرفته کبدی منجر شود. حتی بعد از درمان نیز ممکن است، نارسایی کبد برگشت‌ناپذیر باشد. برخی از افراد از نارسایی کلیه فوت می‌کنند. برخی از افراد نیز به سرطان‌های کبدی مبتلا می‌شوند.

تشخیص


معاینه پزشکی

پزشکان معمولاً می‌توانند نارسایی کبدی را بر اساس علائم و نتایج حاصل از معاینه بالینی تشخیص دهند. در موارد شدید اختلالات کبدی، برای ارزیابی عملکرد کبد، آزمایش خون تجویز می‌شود. برای بررسی علل احتمالی، پزشکان تمام موادی مصرفی بیماران را سؤال خواهند نمود، ازجمله داروهای نسخه‌ای تجویزشده، داروهای غیر نسخه‌ای، داروهای گیاهی و مکمل‌های تغذیه‌ای. برای شناسایی دلایل احتمالی دیگر نیز ممکن است آزمایش خون درخواست شود.

آزمایش‌های دیگر

آزمایش‌های دیگر، ازجمله آزمایش ادرار، سایر آزمایش‌های خونی و اغلب رادیوگرافی قفسه سینه، انجام می‌شود تا مشکلات احتمالی دیگر، ازجمله بدتر شدن عملکرد مغز، نارسایی کلیه و عفونت، مورد ارزیابی قرار گیرد. بسته به علائم فرد، ممکن است آزمایش‌های تکرار شوند.

درمان


درمان بستگی به علت زمینه‌ای و علائم خاص بیمار دارد. فوریت درمان بستگی دارد که آیا نارسایی کبد حاد است یا مزمن، اما اصول درمان یکسان است:

  • درمان علت زمینه‌ای
  • کاهش پروتئین حیوانی در رژیم غذایی
  • برای نارسایی حاد کبد، درمان فوری، گاهی اوقات پیوند کبد لازم است.

محدودیت‌های غذایی

معمولاً رژیم غذایی این افراد محدود می‌شود، حذف یا کاهش میزان پروتئین حیوانی، به‌ویژه گوشت قرمز، همچنین ماهی، پنیر و تخم‌مرغ. خوردن بیش‌ازحد پروتئین حیوانی می‌تواند به اختلال در عملکرد مغز منجر شود. برای اطمینان از دریافت کافی پروتئین، پزشکان مصرف بیشتر پروتئین‌های گیاهی را توصیه می‌کنند (مانند سویا). سدیم غذا نیز (نمک و بسیاری از غذاها) باید محدود شود. انجام این کار می‌تواند به جلوگیری از تجمع مایعات در شکم کمک کند. الکل باید به‌طور کامل حذف شود، چراکه آسیب‌های کبدی را بدتر می‌کند.

پیوند کبد چیست؟

پیوند کبد فرایندی است که در آن کبد بیمار با کبد سالم فرد اهداکننده جایگزین می‌شود. در پیوند کبد نیاز است که نوع خون و اندازه بدنی دریافت‌کننده با اهداکننده مطابقت داشته باشد. کبد اهداشده می‌تواند از افراد زنده و یا افراد فوت‌شده دریافت شود. عمل جراحی پیوند کبد معمولاً بین چهار الی دوازده ساعت طول می‌کشد. بسیاری از بیماران تا سه هفته بعد از جراحی باید در بیمارستان بستری شوند.

فرایند انجام پیوند کبد:

  • پزشک بیمار را به مرکز پیوند ارجاع داده تا در آنجا معاینه گردد.
  • در مرکز پیوند، تیم پیوند، سلامت جسمی و روانی کلی افراد را مورد ارزیابی قرار می‌دهند، سپس هزینه‌های پزشکی مربوط به پیوند را تعیین و پرونده تشکیل می‌دهند، همچنین تدابیری در خصوص حمایت عاطفی خانواده و دوستان از بیمار فراهم خواهند نمود.
  • بر اساس معاینات و آزمایش‌ها، تیم پیوند در خصوص واجد شرایط بودن بیمار یا عدم امکان پیوند، تصمیم می‌گیرد.
  • اگر فرد واجد شرایط پیوند کبد باشد، این مرکز او را به لیست انتظار برای پیوند اضافه می‌کند. لیست انتظار اولویت‌بندی شده است به‌طوری‌که افراد بدحال در بالای لیست قرار می‌گیرند. مدت‌زمان انتظار فرد برای پیوند به عوامل متعددی بستگی دارد:
  • گروه خونی
  • اندازه بدن
  • مرحله بیماری کبد
  • سلامت عمومی
  • در دسترس بودن یک کبد مطابق با شرایط بیمار

بسیاری از بیماران ۶ ماه تا یک سال بعد از موفقیت‌آمیز بودن پیوند کبد، می‌توانند به زندگی روزمره خود بازگردند. در بعضی از بیماران، بیماری‌های کبدی قبل از پیوند دوباره عود می‌کند و ممکن است انها به درمان‌های تکمیلی و یا پیوند مجدد نیازمند باشند. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد سیروز کبدی و پیوند کبد، با مرکز مشاوره ما تماس گرفته و یا با پزشک خود مشورت نمایید. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد مراحل انسفالوپاتی کبدی، با پزشک خود مشورت کنید.

(0) نظر
برچسب ها :
استفاده از اسپری مو چه خطراتی دارد؟

مضرات اسپری مو و حالت دهنده های مو برای سلامتی

اسپری های مو در آخرین مرحله از آرایش استفاده می شوند و بیشتر از سایر مواردی که تاکنون در مورد آن صحبت کرده ایم به موهای شما حالت می دهند. استفاده از اسپری ها نسبت به ژل و فوم ها راحت تر است. همچنین طرفداران بیشتری نسبت به دو محصول قبلی دارند. محلول هایی که معمولاً پایه ای ژل مانند دارند.

اسپری ها و حالت دهنده های مو گاهی سلامت شما را تهدید می کنند. محققان به تازگی هشدارهای مهمی به طرفداران همیشگی این محصولات داده اند که کمی حواس شان را جمع کنند و هر محصولی را روی سرشان و در هر وضعیتی خالی نکنند.

اسپری مو

عوارض اسپری مو در بارداری

اغلب اسپری ها با ایجاد یک پوشش روی مو می توانند حالت مو را کنترل کنند. محلول هایی که برای تولید اسپری ها استفاده می شوند معمولاً مواد الکلی هستند که در معرض هوا به شدت فرار هستند و بعد از تبخیر، فقط پلیمر مورداستفاده همانند ژل ها روی مو باقی می مانند. اسپری ها نیز بر اساس ضخامت موها دسته بندی می شوند، باید از اسپری استفاده کنید که متناسب با موهای شما باشد. اگر ضخامت موهای شما زیاد است می توانید از اسپری های خشک استفاده کنید و اگر موهای شکننده دارید بهتر است از اسپری هایی استفاده کنید که به موهای شما رطوبت بیشتری بدهند.

تماس زنان باردار با اسپری مو و تولد نوزاد ناقص و معیوب

تماس با اسپری مو در دوران بارداری برای نوزاد خطرناک است.اگر زنان در دوران بارداری با اسپری مو به ویژه در محل کار مانند آرایشگاه تماس زیاد داشته باشند، خطر تولد نوزادان پسر آن ها با مشکلات و نواقص اعضای تولید مثلی، افزایش پیدا می کند.
در این وضعیت نوزادان پسر با نقص اعضای جنسی متولد می شوند، به طوری که مجرای ادراری آن ها از غدد جنسی جدا می شود.دانشمندان کالج ایمپریال لندن تاکید کردند که تماس مادران با اسپری مو در دوران بارداری خطر بروز این نقص عضو را در نوزادان پسر تا دو برابر افزایش می دهد.
مطالعات نشان می دهد که نرخ ابتلا به این نقص عضو در کودکان پسر طی دهه های اخیر به شدت افزایش یافته است.
برخی کارشناسان می گویند که نوعی ماده شیمیایی موجود در مواد پلاستیکی که فتالاتس نامیده می شود عامل بروز این نقص عضو جنینی است. این ماده شیمیایی می تواند تعادل هورمون ها را بر هم بزند و استفاده از آن در اسباب بازی ها چند سال است که در اتحادیه اروپا ممنوع شده است.

اسپری مو

روش استفاده از اسپری مو

اما ظاهرا این ماده در برخی از مواد آرایشی نیز وجود دارد که از سال 2005 از استفاده از آن در اسپری های مو و سایر مواد آرایشی جلوگیری می شود.

اسپری مو را به ریشه مو نزنید

متخصصان پوست و موی کانادایی بر این باورند که اگر اسپری مو به ریشه موها زده نشود، مشکل چندانی ایجاد نمی کند.اگر اسپری های حالت دهنده مو با ریشه موها برخورد کنند، موجب ریزش مو، ایجاد موخوره و پوسته پوسته شدن کف سر می شوند اما اگر مواد تشکیل دهنده این حالت دهنده ها با ریشه مو تماس پیدا نکند، عوارض زیادی به وجود نمی آورد.
برای حالت دادن به موهای خود از حالت دهنده های گیاهی که عوارض کمتری دارند، استفاده نمایید.
همچنین انواع گوناگون حالت دهنده ها مانند اسپری، ژل و چسب ها در پایان روز باید از روی موها شسته شوند زیرا در غیر این صورت، به شکل ذره های خشک شده از موها جدا می شوند و ایجاد شوره کاذب می کنند. به همین دلیل، متخصصان به افراد توصیه می کنند که در صورت امکان برای حالت دادن به موهای خود از حالت دهنده های گیاهی استفاده کنند که عوارض کمتری دارند.

آسمی ها در خط اول خطر

اگر شما آسم دارید و یا اگر یکی از اعضای خانواده شما از بیماری آسم رنج می برد، لازم است بدانید که استفاده از این محصولات را باید کنار بگذارید.
اسپری های مو در گروه عوامل تشدید کننده علایم آسم به شمار می آیند و به راحتی می توانند موجب تحریک مجاری تنفسی شوند و می توانند حتی شما را تا مرز یک حمله آسمی پیش ببرند.

4 توصیه به آن ها که اسپری مو می زنند

* با فاصله اسپری کنید:
برای این که اسپری ها و حجم دهنده های مو بهتر روی موهای شما بنشینند، بهتر است اول قوطی آن ها را خوب تکان دهید و سپس آن را در فاصله 30 سانتی متری موهای تان نگه دارید و از این فاصله آن را روی موهای تان اسپری کنید.
* دهان و چشم های تان را ببندید:
برای این که قطرات این افشانه ها کمتر در دهان و بینی شما وارد شوند بهتر است هنگامی که خودتان یا آرایشگر می خواهد آن ها را روی سر شما اسپری کند، چشم های تان را ببندید و دستتان را روی بینی و دهان تان بگذارید حتی می توانید از یک ماسک برای پوشاندن بینی و دهان تان استفاده کنید و بهتر است پس از اسپری کردن این محصولات روی موهای تان آن محل را ترک کنید و تهویه اتاق را روشن کنید و یا پنجره ها را باز کنید.
* در فضای آزاد اسپری کنید:
برای این که محصولات شیمیایی کمترین اثر را روی سلامت شما و اعضای خانواده تان داشته باشند، بد نیست پس از این که موهای تان را سشوار کشیدید و نوبت به استفاده از این محصولات رسید به حیاط یا ایوان منزل تان بروید و در فضای آزاد این محصولات را روی موهای تان اسپری کنید. باقی ماندن قطرات این افشانه ها در فضای منزل و تجزیه شیمیایی آن می تواند روی سلامت شما اثرات نا مطلوبی بر جای بگذارد.
* اسپری سبز بخرید:
در سال های اخیر بعد از این همه حرف و حدیث که پشت سر این محصولات در دنیا بوده است، سرانجام کارخانه های سازنده به این فکر افتاده اند که محصولاتی از این دست را تولید و روانه بازار کنند که سازگاری بیشتری با سلامت انسان ها و محیط زیست داشته باشند روی این محصولات واژه سبز نوشته شده است. توصیه ما به شما این است که این انواع را خریداری کنید تا سلامت خودتان و دیگر افراد روی کره زمین را فراهم کرده باشید.
(0) نظر
برچسب ها :
پروتئین آلبومین چه تاثیری بر بدن دارد؟

آلبومین نحوه مصرف و تاثیرات آلبومین

عموماً “آلبومین” به گروهی از پروتئینهای محلول در آب گفته می شود اما در بدن انسان از نظر کاربرد و مقدار یکی از مهمترین پروتئین های درون پلاسما بوده و جزو پروتئین هایی است که گلیکوزیله نمی شود. غلظت آلبومین موجود در خون انسان حدود 3/6–5/2 گرم بر دسی لیتر است و این مقدار درصورت نیاز بدن تا دوبرابر نیز افزایش می یابد و میزان سنتز روزانه آن به طور تقریبی 140 گرم می باشد. آلبومین در کبد ساخته شده و میزان تولید آن حدود 15 گرم در روز است. نیمه عمر آلبومین در بدن 20 روز است و روزانه نزدیک به 4٪ تخریب و جایگزین می گردد.آلبومین پروتئین اصلی خون است. پروتئین ساده و فاقد کربوهیدرات است. در pH فیزیولوژیک بار منفی دارد (سریع ترین حرکت الکتروفورزی را بعد از پرآلبومین به قطب آند دارد). وظیفه آن حفظ فشار اسمزی خون است؛ بنابراین هنگام دهیراتاسیون که آلبومین کاهش می یابد ما شاهد خیز یا ادم خواهیم بود.آلبومین با ظرفیت 2 به بیلی روبین متصل می شود (سولفونامیدها با بیلی روبین برای اتصال به آلبومین رقابت کرده و باعث افزایش بیلی روبین می شوند و سپس موجب عبور آن از سدخونی مغزی و آنسفالوپاتی کرنیکتروس در کودکان می شود) آلبومین با ظرفیت 10 به اسیدهای چرب متصل می شود. همچنین به یون های کلسیم، منیزیم و مس نیز متصل می شود. همچنین مقداری اسیدآمینه تریپتوفان پلاسمایی را نیز حمل می کند.

آلبومین
مصرف و عوارض آلبومین
 
آلبومین به آهن متصل نمی شود. درصدی نیز از هورمون های تیروئیدی با آلبومین در خون حمل می شوند. آلبومین به عنوان حامل مس می-باشد چون اتصال سست با این یون دارد بنابراین راحت مس خود را می دهد. در هنگام اسیدوز به علت اینکهH^+ افزایش می یابد سبب شکست اتصال کلسیم با آلبومین می شود و در نتیجه باعث افزایش 〖Ca〗^(2+) می گردد ولی کلسیم توتال ثابت است. همچنین در بیماری های کبدی به علت اینکه کبد نقص دارد و نمی تواند آلبومین را سنتز کند میزان آن کاهش می یابد. در بیماری های کلیوی نیز چون نقص در باز جذب پروتئین ها وجود دارد مقادیر آن کاهش می یابد. کاهشی مشابه در سوءتغذیه به علت کمبود دریافت پروتئین مانند کواشیرکور دیده می شود، کاهش آن در التهاب به همراه افزایش کورتیزول نیز مشاهده می گردد، در حالت اخیر چرخه اوره فعالیت حداکثری خواهد داشت.
نکته:در تمامی مواردی که میزان آلبومین خون کاهش می یابد کاهش کلسیم به همراه منیزیوم نیز دیده می شود ولی این کاهش اثری بر روی کلسیم یونیزه ندارد و مقدار آن همچنان ثابت است. افراد مبتلا به آنآلبومینی تنها خیز ملایمی را نشان می دهند، معتقدند در این موارد سایر پروتئین های پلاسمایی افزایش یافته تا کمبود آلبومین را جبران کنند. سالسیلات ها می توانند باعث آزاد شدن بیلی روبین از آلبومین شوند، لذا مصرف آسپرین در کودکانی که هیپربیلی روبینمی غیرکونژوگه دارند می تواند خطر کرینکتروس را افزایش دهد.
آلبومین از سال 1319 در دسترس پزشکان بوده است. آلبومین در سه شکل قابل دسترس است.
• نوع سرم انسانی یا سرم آلبومین
• نوع آلبومین گاوی که مورد استفاده آزمایشگاهی دارد
• نوع آلبومین موجود در مواد ارگانیک مانند سفیده تخم مرغ
موارد و مقدار مصرف :‏
الف) شوک
بزرگسالان:ابتدا، مقدار 500 میلی لیتر (محلول پنج درصد) انفوزیون وریدی می شود و سپس برحسب نیاز 30 دقیقه بعد ‏تکرار می گردد. مقدار مصرف بر اساس حالت و پاسخ بیمار تغییر می کند. حداکثر مقدار مصرف 250 گرم در 48 ساعت ‏است.
کودکان:‏ml/kg 20‎‏ -10 (از محلول 5%) به صورت انفوزیون وریدی با سرعت ‏ml/min 10-5‎‏ تزریق می شود.
ب)کمی پروتئین خون
بزرگسالان:مقدار ‏ml/day 1500-1000‎‏ (از محلول پنج درصد) انفوزیون وریدی می شود. حداکثر سرعت انفوزیون 10-‏‏5 میلی لیتر در دقیقه می باشد. یا ‏ml‏ 300-200 (از محلول 25%) روزانه به صورت انفوزیون وریدی با سرعت حداکثر ‏ml/min 3‎‏ تزریق می شود. مقدار مصرف براساس حالت و پاسخ بیمار تغییر می کند.
پ) سوختگیها
بزرگسالان و کودکان :مقدار مصرف بر اساس وسعت سوختگی و حالت بیمار متفاوت است. معمولاً غلظت نگهدارندة ‏آلبومین پلاسما 3-2 گرم در دسی لیتر است.
ت) زیادی بیلی روبین خون
نوزادان:2-1 ساعت قبل از انتقال خون، ‏g/kg 1‎‏ آلبومین ( ‏ml/kg 4‎‏ از محلول 25%) انفوزیون وریدی می شود.
نوزادان در معرض خطر بالا با سطح پایین پروتئین سرم:‏ml/kg 8/1-4/1‎‏ (از محلول 25%) انفوزیون وریدی می شود.
مکانیسم اثر
اثر افزایش دهنده حجم پلاسما:آلبومین پنج درصد کولوئید خون را تأمین کرده و موجب افزایش حجم پلاسما می شود. آلبومین 25 درصد با ایجاد فشار انکوتیک داخل عروقی به نسبت 5 به 1 موجب انتقال مایعات از فضای بینابینی به جریان گردش خون می شود و غلظت پروتئین پلاسما را به میزان ناچیزی افزایش می دهد.
فارماکوکینتیک 
جذب:به میزان کافی از دستگاه گوارش جذب نمی شود. به صورت وریدی مصرف می شود.
پخش:آلبومین حدود 50 درصد از پروتئین های پلاسما را تشکیل می دهد و کولوئید خون را تأمین می کند. آلبومین در فضای ‏داخل عروقی و خارج عروقی مانند پوست، عضلات و ریه ها انتشار می یابد. در بیماران دچار کاهش حجم خون در حال ‏گردش، رقت خون ناشی از مصرف آلبومین ساعتها باقی می ماند. در بیماران دارای حجم خون طبیعی، پروتئین و مایعات ‏اضافی دفع می شوند.
متابولیسم:اگرچه آلبومین در کبد ساخته می شود، ولی در افراد سالم کبد هیچ نقشی در کلیرانس آلبومین از پلاسما ندارد.
دفع:مصرف دارو، ساخت آلبومین در کبد را کاهش می دهد و موجب افزایش کلیرانس آلبومین، در صورت بالا بودن فشار ‏انکوتیک پلاسما، می گردد. در بعضی حالات پاتولوژیک، کبد، کلیه ها یا روده ها ممکن است مکانیسم های دفع آلبومین را فراهم ‏سازند. ‏
هشدارها در مورد آلبومین (Albumin)
1- محلول باید به رنگ کهربایی روشن باشد. در صورت کدربودن محلول و یا وجود ذراتی در آن، باید از مصرف آن خودداری کرد. محلول باید در دمای اتاق نگهداری گردد و از منجمد کردن آن باید خودداری شود.
2- محلول باز شده را باید به سرعت مصرف کرد و باقیمانده آن را بعد از چهار ساعت دور ریخت. محلول ماده محافظ ندارد و پایدار نیست.
3- در صورت لزوم، برای تزریق می توان فرآورده آلبومین را با محلول نمکی نرمال یا دکستروز پنج درصد رقیق کرد. از فیلتر پنج میکرونی یا بزرگتر باید استفاده کرد و از استفاده از فیلتر 22/0 میکرونی باید خودداری کرد.
4- قبل از شروع انفوزیون، بیمار باید به طور کامل هیدراته شود. این فرآورده را می توان بدون در نظر گرفتن گروه خون مصرف کرد.
5- این محلول نباید سریع انفوزیون شود. سرعت انفوزیون بر اساس سن بیمار، حالت و تشخیص بیماری تعیین می شود. در بیماران مبتلا به شوک ناشی از کمی حجم خون، محلول پنج درصد با سرعت حداکثر تا 4-2 میلی لیتر در دقیقه انفوزیون می شود و محلول 25 درصد (به صورت رقیق یا رقیق نشده) با سرعت حداکثر تا یک میلی لیتر در دقیقه انفوزیون می گردد. در بیماران دارای حجم طبیعی خون، محلول پنج درصد با سرعت حداکثر تا 10-5 میلی لیتر در دقیقه، و محلول 25 درصد (به صورت رقیق یا رقیق نشده) با سرعت حداکثر تا 3-2 میلی لیتر در دقیقه انفوزیون می شود. حداکثر مصرف 250 گرم در 48 ساعت است.
6- مقدار مصرف مایعات و دفع آنها، میزان هموگلوبین، هماتوکریت، پروتئین، و الکترولیت سرم باید پیگیری شوند تا مقدار مصرف مداوم دارو تعیین شود.
7- قبل از رقیق شدن با محلول های وریدی هر لیتر تمام محلول های تجارتی آلبومین 160-130 میلی اکی والان سدیم دارند. هر شیشه ml 50 محتوی 8-7 میلی اکی والان سدیم می باشد. این ترکیب به عنوان آلبومین با نمک پایین (poor salt) شناخته می شود.
8- هدف نگهداری سطح آلبومین پلاسما g/dl 3-2 یا فشار انکوتیک 20 (سطح پروتئین توتال سرم g/dl 2/5) می باشد.
9- یک حجم از آلبومین 25% به اندازه 5 حجم از آلبومین 5% رقیق سازی خون و آنمی نسبی ایجاد می کند، یک واحد آلبومین نشان دهنده ml 50 از غلظت 25% بوده و محتوای 5/12 گرم آلبومین می باشد.
بیماریهای که آلبومین در آنها کاهش می یابد
– بیماری کبدی بیماریهای کلیوی – ایدز – لنفوم – بیماریهای دیگر روده کوچک نظیر کاستلمن Castleman و بیماری های سرطانی، بیماریهای عفونی – بیماری های فقر تغذیه – بیماریهای جراحی – صدمات سوختگی – شیمی درمانی – مصرف داروها – نوزاد نارس – سندرم تنگ نفس حاد Respitatory Distress نوزاد بیمار ( Unwell infant) بیماری مزمن ریوی ، آنژوکولیت حاد نکروزان – خونریزی مغزی نوزاد – هیدرویس فتاسیس و ادم نوزاد .
در هپاتیت ویرال ، نارسائی سلول کبدی بعلت دارو و یرقان انسدادی آلبومین طبیعی است و اگر آلبومین سرم کمتر از ٣ گرم باشد باید به نارسائی مزمن کبد فکر کرد. کاهش آلبومین نشانه نارسائی پیشتر کبدی است استنا آسیت است که ممکن است با وجودی که کبد نارسا نباشد میزان آلبومین سرم کاهش یابد زیرا در این بیماریحجم پلاسما افزایش می یابد.
بررسی مقدار آلبومین برای بررسی روتین بیمار ضروری نیست
هیپوآلبومینیمی در فقر تغذیه دیررس است
کاهش آلبومین ممکن است در نارسائی کلیه بعلت افزایش حجم پلاسما باشد وپیشنهاد می شود که در دیالیز مزمن مقدار آلبومین هر ماه اندازه گیری شود.
مواردی که آلبومین توسط پزشکان تجویز شده است
شوک هیپوولمیک
در آسیت نیز تخلیه آن بهتر است با تزریق آلبومین توام باشد زیرا که در آنها که آلبومین تزریق نمی شود ممکن است موجب شوک هیپوولمی شود.
سوختگی
رژِیم درمانی مناسب حاوی کولوئید ، کریستالوئید و آب شناخته شده نیست در ٢4 ساعت اول مایع کریستالوئید بسیار مورد لزوم است ولی سپس آلبومین برای نگهداری فشار الکوتیک پلاسما ضرورت دارد آلبومین ٢٠ یا ٢5 درصد برای اینکار مناسبتر است .کاریوپولمونای بای پاس Cardiopulmonay Bypass مقدار بسیار کمی آلبومین برای آماده سازی پمپ های جدید ضروری است و میتوان آنرا با خون و کریستالوئید متجانس در محیط مخلوط کرد. ولی نمی توان میزان بدون خطر هماتوکریت را بدقت مشخص کرد. هماتوکریت ٢٠ درصد و آلبومین ٢.5 درصد برای آمادگی پمپ متداول است
نارسائی حاد کبد
آلبومین در نارسائی حاد کبد هم بیلروبین را مهار می کند و هم فشار اتکوتیک پلاسما را حفظ می کند.ریزش مایع پر پروتئین در فضای میان بافتی Sequestration of protein rich fluids در پانکراتیت حاد ، پرتیونیت مد یا ستی نیت، سلولیت وسیع . ریزش مایع پلاسما به فضای میان بافتی فشار الکوتیک را بحدی پائین می آورد که تجویز آلبومین ضروری است.
کاهش شدید فشار خون ، هیپوولمی ، ، بالا بردن فشار خون برای آمادگی دیالیز ، کاهش آلبومین بمقدار کمتر از٢ گرم در دسی لیتر ، کاهش فشار خون و حجم خون پس از جراحی ، سندرم نفروتیک، شوک غیر هموراژیک ،سیروز و کشیدن مایع آسیت .آلبومین در یرقان شدید نوزاد و نارسائی شدید کبد مفید است زیرا علاوه بر مهار بیلروبین پلاسما ،حمایت فشار انکوتیک پلاسما را نیز انجام میدهند.در عفونت سپتمی سمی در کسانی که دچار سیروزو آسیت ویا پریتونیت باکتریال خودبخودی هستند .آلبومین در بعضی مطالعات موجب کاهش مرگ و میر و نارسائی کلیه شده است (ولی اغلب مطالعات فایده یی از نظر طول عمر نشان نمی دهد که مورد استناد بیمه گران قرار میگیرد ). اختلال اسید و باز در سندرم تحریک تخمدان برای تخمک گذاری (در این بیماری که در نتیجه تزریق گونادوتروپین انسانی با یا بدون هورمون آزاد کننده گونادوتروپین ایجاد میشود . خروج مایع پرپروتئین از رگها و ورم موجب هیپوولیمی ، هموکوکسانتراسیون ، الیگوری و اختلال الکترولیت می گردد). آلبومین جهت درمان شوک در این بیماران بکار میرود.
البومین جهت پیشگیری از بروز این سندرم نیز در موقع گرفتن تخمک ها بکار میرود در ( Coronary Artery By Pass) در کسانی که آلبومین کمتر از طبیعی دارند برای بهتر کردن نتایج جراحی بکار رفته است.کاهش خارش در سیروز صفراوی و درمان نفروپاتیدیابتیک ( 4٠ در صد پس از سی سال دیابت دچار هیپوالبومینیمی می شوند )برای جلوگیری از اسپاسم عروق مغز پس از اعمال نروسرژی برای بهتر کردن گردش خون مغزی در بخش مراقبت ویژه جراحی مغز ، بیماران دچار خونریزی ساب آراکنوئید و ضربه های مغزی منجر به صدمه مغزی آ لبومین یه وفور بکار میرود.پروتوکل های درمانی متعددی دارای آلبومین برای بهتر ساختن گردش خون مغزی می باشند ولی بیمه ها اغلب این نوع اندیکاسیون استعمال را قبول ندارند مواد کریستالوئید بکار رفته برای جلوگیری از وازو اسپاسم عروق مغزی ممکن است موجب نارسائی قلب و ادم ریه شوند و کولوئید ها خطر خونریزی مغزی دارند.بهترین نوع آلبومین برای افزایش گردش خون مغز در نروسرژِری آلبومین ٢5 % میباشد.
پروتئینِ سفیده تخم مرغ (آلبومین)
سفیده تخم مرغ یکی از قدیمیترین منابع تامین پروتئین در بدنسازان بوده، و هست. زرده تخم مرغ حاوی کلسترول است و لذا بدنسازان زرده آن را مصرف نمی کنند.
آلبومین پروتئین کامل است و درصد بالایی از آمینو اسیدهای ضروری بدن را داراست، لذا محبوبیت زیادی بین بدنسازان دارد.
آلبومین پروتئینی است که درصد بالایی از اسیدآمینه های ضروری بدن را در بر دارد و همانطور که می دانید بدن قادر به ساخت اسیدآمینه های از منبع پروتئین نبوده و بایستی میزان مناسبی از انها در برنامه غذایی گنجانده شود .
پروتئین سفیده تخم مرغ همچنین حاوی مقادیر بالای پروتئینهای سولفوردار است، که در پروسه تولید هورمونها در بدن نقش مهمی دارند، و از این طریق هم می تواند رشد عضلانی را تقویت کند . سفیده تخم مرغ حاوی بیش از 40 نوع پروتئین متفاوت است .پروتئین سفیده تخم مرغ، تقریبا تند هضم است . در واقع از نظر سرعت هضم بین پروتئین تند هضم وی و پروتئین بسیار کند هضم کازئین قرار دارد . با سرعت هضمی که دارد، سفیده تخم مرغ نه تنها میتواند تولید پروتئین را تقویت کند، بلکه از تجزیه عضلات هم مما نعت می کند ، چنانچه در آزمایشهای مختلف هم به اثبات رسیده .تهیه پودرهای پروتئین سفیده تخم مرغ، نسبتاً راحت است و اساس آن خشک کردن سفیده تخم مرغ و سپس تبدیل به پودری مناسب است . برخی از تولید کنندگان از پروسه اسپری خشک برای تولید پودرهای با کیفیت تر استفاده می کنند .
همچنین بخوانید : تمامی اطلاعات دارویی را بشناسید
مکمل های بدنسازی و غذایی آلبومین و نحوه مصرف
آلبومین به تمام انواع پروتئین محلول در آب گفته میشود که در محلولهای کنسانتره نمکی نیز تا حد زیادی قابل حل بوده و در مقابل حرارت دچار انعقاد میشود. نمونه بارز این پروتئین، سفیده تخم مرغ است که هنگام پخته شدن کاملا بسته و حالت لخته شده پیدا میکند.
پروتئین وی (Whey)
پروتئین وی به مجموعه ای از پروتئینهایی گلبولوار یا دانه ای گفته میشود که میتوان آنها را از تجزیه آب پنیر یا وی- یک محصول جانبی تولید پنیر که از شیر گاو گرفته میشود- به دست آورد.
این پروتئین معمولا ترکیبی از بتا-لاکتوگلوبولین (beta-lactoglobulin) (حدود 65%)، آلفا-لاکتا آلبومین (alpha-lactalbumin) (حدود 25%) و سرم آلبومین (serum albumin) (حدود 8%) است. پروتئین وی، در میان تمام انواع پروتئین شناخته شده از بالاترین ارزش غذایی برخوردار است.
آلبومین (Albumin)
آلبومین به تمام انواع پروتئین محلول در آب گفته میشود که در محلولهای کنسانتره نمکی نیز تا حد زیادی قابل حل بوده و در مقابل حرارت دچار انعقاد میشود. نمونه بارز این پروتئین، سفیده تخم مرغ است که هنگام پخته شدن کاملا بسته و حالت لخته شده پیدا میکند.
آلبومین
آلبومین
مکمل غذایی وی-آلبومین (Whey albumin)
به این ترتیب مکملهای غذایی وی-آلبومین پروتئینهای پر کیفیت طبیعی بوده و منابعی غنی از آمینو اسیدهای مهمی هستند که بدن در طول روز به آنها نیاز دارد. استفاده از وی-آلبومین برای افرادی در هر سن، انتخاب مناسبی است زیرا حفظ عضلات نیازمند دریافت روزانه پروتئین است و هنگامی که بدن در شرایط عضله سازی مانند ورزش و تمرینات بدن سازی- قرار داشته باشد، باید مقدار این پروتئین دریافتی افزایش یابد. به این ترتیب بدن برای ساخت و ترمیم بافتهای ماهیچه ای به مواد لازم دسترسی خواهد داشت.
هنگامی که بدن یک ورزشکار مواد حیاتی اندکی دریافت کند و به عبارتی ذخیره عناصر غذایی لازم در بدن وی کم باشد، دچار کاهش توانایی شده و حرکات ورزشی وی نادرست و بدون تاثیر یا با تاثیر منفی انجام خواهند گرفت.
بنا به گفته تولید کنندگان مکمل غذایی وی-آلبومین، این ماده دارای ویتامینها و واد معدنی با کیفیت عالی و مقدار کافی است که با برطرف نمودن نیازهای غذایی بدن به انجام بهتر حرکات ورزشی کمک میکند. این مکمل به عنوان منبع غنی پروتئین در هنگام شیر دهی و حتی برای کودکان دچار سوء تغذیه و افراد بسیار لاغر نیز توصیه شده است.
روش تهیه و مصرف:
تعداد 5 پیمانه (155 گرم) از پودر را در 500 میلی لیتر (نیم لیتر) آب، شیر یا آبمیوه کاملا حل کنید و ترجیحا در چند وعده به صورت خنک بنوشید.
برای آن که در افزایش وزن و حجم عضلانی بهترین نتیجه را بگیرید، در روزهای تمرین نوشیدنی تهیه شده را 2-1 ساعت پیش از تمرین میل کنید و پس از پایان تمرین تا یک ساعت بعد مصرف نمایید.
● مقدار مصرف برای
ورزشکاران
مصرف روزانه 1 تا 4 پیمانه (پیمانه موجود در بسته بندی) از این مکمل برای بدن سازان بر اساس قد و وزن ایشان توصه میشود. در روزهای تمرین بسته به مقدار و سنگینی تمرین 1 تا 2 پیمانه قبل و 1 تا 2 پیمانه پس از اتمام تمرین توصیه میشود. در روزهای عادی، 1 تا 2 پیمانه قبل از ناهار و همین مقدار در هنگام عصر پیشنهاد شده است. برای جلوگیری از کاهش مواد غذایی و از بین رفتن بافتهای عضلانی، مصرف روزانه 1 تا 2 پیمانه در روز به مدت دو هفته توصیه میشود.
مادران شیرده
در یک سال اول شیردهی، مصرف روزانه 1 یا 2 پیمانه از وی-آلبومین توصیه شده است.
افراد بسیار لاغر
وی-آلبومین میتواند به افزایش وزن 0.5 تا 1 کیلو در هفته منجر شود. مصرف روزانه 1 تا 2 پیمانه در روز تا رسیدن به وزن متعادل، توصیه میشود.
افراد دچار سوء تغذیه
میزان و مدت مصرف این مکمل برای ترمیم عوارض ناشی از سوء تغذیه، بسته به سن و وخیم بودن سوء تغذیه متفاوت است. دراینباره حتما با پزشک متخصص مشورت کنید.
آلبومین
عوارض آلبومین
 
نکات مهم
برای جلوگیری از گرفتگی عضلات که در اثر انبار شدن پروتئین اضافه ایجاد میشود، باید آب فراوانی بنوشید. مصرف 7 میلی لیتر آب برای هر 1 گرم پروتئین توصیه میشود.
این محصول برای افرادی که داروهایی با ترکیبات تئوفیلین (Theophylline) و آنتی پیرین (antipyrine) مصرف میکنند، توصیه نمیشود.
مصرف این مکمل باید بر اساس جنسیت، سن، قد، وزن و مدت مصرف باشد.
اگر با مصرف این مکمل دچار التهاب و خارش پوست شدید، مصرف آن را متوقف کنید.
افراد مبتلا به بیماریهای کلیه نباید از این مکمل استفاده کنند.
ورم بدن ودفع پروتئین در زنان باردار
ورم ناگهانی دست و پا نشانه وجود مشکل در کلیه ها و دفع پروتئین بیش از حد طبیعی است و فرد حتما باید به پزشک مراجعه کند. تهوع و استفراغ، ادرار کف آلود، بی اشتهایی، خستگی، بی حالی، رنگ پریدگی و در برخی افزایش وزن از نشانه های وجود این مشکل است.
دکتر سندگل در این باره می گوید:اگر ارزیابی 24 ساعته ادرار نشان داد میزان پروتئینی که کلیه دفع می کند بیش از هزار میلی گرم است، فرد دچار سندرم نفروتیک شده و حتما باید تحت آزمایشات و بررسی های بیشتر قرار بگیرد.
وی تأکید می کند:دفع پروتیئن به میزان بالا میان افراد عادی و خانم های باردار خطرناک است. در صورتی که این سندرم درمان و فرآیند دفع پروتئین متوقف نشود، کلیه ها در عرض سه تا پنج سال نابود می شوند و فرد باید دیالیز شود.
به گفته این نفرولوژیست، دیابت و فشار خون شایع ترین دلیل دفع پروتئین در افراد عادی است.
موارد منع مصرف و احتیاط
موارد منع مصرف:بیمارانی که به دارو حساسیت دارند.
موارد احتیاط:در بیماران مبتلا به افزایش فشارخون، بیماری قلبی، عفونت شدید ریوی، کم خونی مزمن و شدید یا کاهش آلبومین خون به همراه ادم محیطی با احتیاط فراوان مصرف شود.
عوارض جانبی
اعصاب مرکزی:تب، سردرد.
عضلانی ـ اسکلتی:درد پشت.
تنفسی:تغییرات تنفسی، دیس پنه، ادم ریوی.
قلبی ـ عروقی:افزایش بار مایع عروقی بعد از انفوزیون سریع، کمی فشارخون، تاکیکاردی.
پوست:کهیر، راش.
دستگاه گوارش:افزایش ترشح بزاق، تهوع، استفراغ.
سایر عوارض:لرز، تب.
مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی:علائم زیادی بار عروقی، مانند افزایش فشار وریدی و اتساع وریدهای گردن، یا خیز ریوی (ناشی از افزایش حجم خون).
درمان:سرعت انفوزیون را تا حد باز نگه داشتن ورید باید کاهش داد و درمان را مجدداً ارزیابی کرد.
تداخل دارویی
در صورت ترکیب شدن با تعویض پلاسمایی حجم زیادی از آلبومین، مهار کننده های ACE ممکن است واکنش های غیرمعمول نشان دهند. قبل از تعویض پلاسمایی، مهار کننده های ACE را به مدت 24 ساعت قطع کنید.
مسمومیت با پروتئین
دفع پروتئین در خانم های باردار بسیار خطرناک تر از افراد عادی است. ورم، فشار خون بالا همراه کم شدن پلاکت های خون، کاهش هموگلوبین و بروز کم خونی شدید، مجموعه عواملی هستند که باعث بروزمشکلی به نام مسمومیت حاملگی (پره اکلامپسی و اکلامپسی) می شوند.
دکتر سندگل با بیان این که دلیل دفع پروتئین هنوز به صورت دقیق شناسایی نشده است، می گوید:درباره این عارضه نمی توانیم تنها یک عامل منفرد و مشخص را دلیل بدانیم. برخی تحقیقات نشان می دهند واحد جفت و جنین از خودشان موادی ترشح می کنند که روی بستر عروقی تمام بدن ازجمله کلیه، مغز، پوست، قلب و در مجموع همه رگ های بدن تاثیر می گذارد و این ماده باعث آسیب می شود. تحقیقات هنوز درباره دلایل و عامل تولید این ماده در دست انجام است.
این متخصص نفرولوژی ادامه می دهد:این ماده آسیب خود را درکلیه ها به صورت دفع پروتئین، در چشم با تاری دید، در قلب با نارسایی قلبی و در مغز با گیجی، تشنج، خونریزی و در نهایت مرگ فرد نشان می دهد.
به گفته استاد دانشگاه علوم پزشکی ایران علائم مسمومیت بارداری یکباره خود را نشان نمی دهد، بلکه با ورم دست و پا، سپس فشار خون بالا، درد ناحیه بالای شکم، خونریزی کبدی و در نهایت تشنج و چه بسا خونریزی مغزی مشخص می شود.
(0) نظر
برچسب ها :
مشکل تنگی نفس دوران بارداری و درمان تنگی نفس زن حامله

درمان تنگی نفس بارداری و مشکل تنگی نفس خانم های حامله

این مسئله در ماه‌های انتهایی بارداری بیشتر شایع است و معمولاً در هفته‌های پایانی بارداری به دلیل اینکه سر جنین درون لگن قرار می‌گیرد کاهش‌یافته و یا به طور کامل از بین می‌رود.

دلایل بروز تنگی نفس در بارداری 

-یکی از دلایل تنگی نفس در سه ماهه اول بارداری ترشح زیاد هورمون پروژسترون در ماه‌های اول بارداری می‌باشد .این هورمون بر روی دستگاه تنفس مادر باردار تأثیر گذاشته و باعث تنگی نفس می‌گردد.
– به دلیل اینکه بدن نیاز بیشتری برای خون‌رسانی و اکسیژن‌رسانی به جنین دارد پس ریه‌ها نیاز دارند که فعالیت بیشتر و عمیق‌تری داشته باشند . همین امر باعث می‌شود که تعداد و عمق تنفس مادر بیشتر شود و رد این زمان این‌گونه تلقی می‌شود که شخص دچار تنگی نفس شده است .
– معمولاً در سه ماهه سوم بارداری وقتی جنین به اندازه کافی رشد کرده و رحم فضای بالای شکم را نیز اشغال می‌کند و به دیافراگم نیاز فشار می‌آورد .فشار به  دیافراگم باعث می‌شود  عمق نفس‌ها کمتر شود و فرد به سختی نفس بکشد .
بعضی از زنان باردار تصور می‌کنند ، تنگی نفس در بارداری علامت کمبود اکسیژن برای جنین آن‌ها می‌باشد و همین مسئله باعث نگرانی و استرس آن‌ها می‌گردد .در صورتی که بند ناف ، غذا و اکسیژن کافی را به جنین منتقل می‌نماید این تنگی نفس به علت تطابق بدن مادر با شرایط جدیدی است که در بارداری رخ می‌دهد.

مشکل تنگی نفس دوران بارداری و درمان تنگی نفس زن حامله

یکی از عوارضی که در دوران بارداری شایع است، تنگی نفس می‌باشد

رفع تنگی نفس در بارداری

–  تا می‌توانید از اضطراب و استرس خودداری کنید و سعی کنید تکنیک های تنفسی و ریلکس شدن را انجام دهید .
– به میزان لازم و کافی استراحت کنید .
– طریقه نشستن صحیح در این دوران را انجام دهید . راست بنشینید و شانه‌ها را عقب نگه‌دارید.
–  به هنگام استراحت در حالت دراز کشیده از بالشت‌های اضافه استفاده کنید.
– پرخوری نکرده و غذا را در وعده‌های کوچک و متعدد استفاده نمایید.
–  در حالت ایستاده ، به حالت ایستادن خود توجه کنید. در حالت ایستاده بایستی  سینه به طرف جلو و سر تا حدی روبرو و بالا باشد ریه‌ها در حالت افزایش ظرفیت خود قرار می‌گیرند و تنگی نفس تا حدی کم می‌شود.
– بین خواب و خوردن وعده غذایی حداقل دو ساعت فاصله بیاندازید .
– در صورتی که ورزش خاصی را از پیش از دوران بارداری به صورت حرفه‌ای انجام می‌دادید و اکنون چنانچه  در حین ورزش دچار تنگی نفس می‌شوید بایستی فعالیت خود را کم کنید و یا  ورزش سبک‌تری مثل  پیاده‌روی را دنبال کنید.
–  اگر در حالت  استراحت و عدم تحرک دچار تنگی نفس می‌گردید  برای بهبود آن به پهلوی چپ  دراز بکشید. این کار سبب کاهش فشار وارده به بدن می‌شود و تنگی نفس تا حدی فروکش می‌کند.
نکات مهم :
• اگر شخص باردار علاوه بر تنگی نفس علامت‌های دیگری مانند بالا رفتن ناگهانی ضربان قلب ،  احساس گیجی و  درد در ناحیه قفسه سینه، کبودشدن لب‌ها و انگشتان دست و پا، به همراه سرفه‌ شدید یا سرفه‌های خونی، تب و لرز و آسم مواجه شد بایستی به پزشک معالج خود مراجعه کرده و اقدامات پزشکی مناسب برایش انجام بگیرد.
• اگر فرد بارداری به صورت  ناگهانی دچار تنگی نفس می‌گردد و تا مدتی بهتر نمی‌شود بایستی به  پزشک خود اطلاع دهد.
• مادران بارداری که دارای سابقه و بیماری تنفسی دارند سفارش می‌شود که از رفت‌وآمد در هوای آلوده مخصوصاً در فصول پاییز و زمستان که وارونگی هوا رخ می‌دهد جدا خودداری نمایند.

تنگی نفس بارداری و درمان مشکل تنگی نفس زنان باردار

(0) نظر
برچسب ها :
دلایل درد بیضه و راه درمان بیضه درد

عوامل بیضه درد

بیضه به دلایل مختلفی در آقاین رخ می دهد. ممکن است درد بیضه به دلیل وارد شدن ضربه باشد و یا بیضه ها عفونت داشته باشند و حتی سنگ کلیه هم می تواند دلیلی بر درد بیضه باشد. در این مطلب عوامل مختلف بیضه درد را بررسی می کنیم.

وارد شدن ضربه


معمولا کوفتگی و ورم بیضه از جمله عوارض بد ضربات مستقیم به حساب می‌آیند، ولی علی‌رغم وجود این حالت هشداردهنده، در اکثر موارد با انجام اقدامات محافظتی می‌توان طی چند روز این مشکل را برطرف نمود.

اقدامات محافظتی شامل پوشیدن لباس‌های زیر خاص، استفاده از مسکن‌ها و کمپرس گرم است. تورم و کوفتگی ناشی ازعمل وازکتومی نیز به همین طریق قابل درمان است.

 

عفونت بیضه

هم بیضه و هم بافت‌های مجاور آن‌ها استعداد قابل ملاحظه‌ای جهت ابتلا به عفونت دارند. زمانی که این عفونت‌ها رخ می‌دهند، التهاب سبب بروز درد می‌شود و بیضه‌ها بخصوص در هنگام لمس بسیار دردناک خواهند بود.

عفونت‌های باکتریایی معمولا از طریق سیستم ادراری بالا می‌روند و سبب عفونت در این اعضا می‌شود که البته به آنتی‌بیوتیک، بسیار عالی پاسخ می‌دهند.

عفونت‌های ویروسی نظیر اوریون در بالغین بندرت سبب درگیری بیضه‌ها می‌شوند، اما در صورت درگیری معمولا یک بیضه را درگیر می‌کنند؛ هرچند که گاهی ممکن است در افراد کمی هر دو بیضه با هم درگیر شوند. عفونت بیضه ناشی از اوریون، در صورت درگیری هر دو بیضه می‌تواند منجر به عقیمی شود.

درمان این حالت استراحت، کمپرس آب سرد و بالا نگه داشتن بیضه در مواقع استراحت است. با گذاشتن حوله سرد زیر بیضه و مصرف داروهای ضد التهاب طی ۲ تا ۳ روز، درد بیضه فروکش می کند.

 

ورم اپیدیدیم

اپیدیدیم، یک سری لوله های پیچ در پیچی هستند که در پشت بیضه قرار می گیرند و اسپرم های تولیدشده در بیضه از داخل آنها حرکت و به قسمت پشتی مجرای ادراری باز می شوند و باعث خروج مایع منی در موقع انزال می شوند.

علت ایجاد این بیماری، اغلب تماس های جنسی کنترل نشده و با فرد آلوده می باشد که به مرد منتقل می شود و از طریق مجرای ادراری هنگام نزدیکی، وارد مجرای مرد شده و باعث التهاب و درد شدید بیضه می شود. اغلب علت شایع این ورم،سوزاک و یا کلامیدیا می باشد.

در شرح حال، فرد مبتلا سابقه ترشحات چرکی از مجرای ادراری را در چند روز گذشته ذکر می کند. در این حالت فرد از درد شدید بیضه شاکی است و در معاینه، بیضه گرم و متورم و سفت و شدیدا دردناک است.

پیچ‌خوردگی دائمی بیضه می‌تواند بسیار خطرناک باشد، زیرا در صورت کاهش یا عدم خون‌رسانی کافی به بیضه‌ها طی شش ساعت، این بافت خواهد مرد

سنگ کلیه

گاهی اوقات حین دفع سنگ ممکن است درد تیزی در ناحیه شکم احساس شود که معمولا این درد به ناحیه بیضه‌ها انتشار می‌یابد. این نوع درد، وجه مشخصه دفع سنگ کلیه است. گاهی حتی ممکن است خون در ادرار ظاهر شود.

زمانی که پزشک در حضور چنین علائمی هیچ‌گونه اختلالی در بیضه‌ها پیدا نکرد، درمان جهت سنگ‌های کلیه توصیه می‌شود.

 

هیدروسل (تجمع مایع دور بیضه)


هیدروسل به معنای تجمع مایع شفاف در داخل کیسه‌ای است که بیضه را احاطه کرده است. گاهی اوقات ممکن است از بدو تولد این حالت وجود داشته باشد که بیشتر به دلیل اختلالات شکل‌گیری کیسه‌های اطراف بیضه‌هاست.

هیدروسل‌های کوچک بسختی قابل تشخیص بوده و خودبخود بهبود می‌یابند، اما انواع بزرگ هیدروسل باید طی عمل جراحی درمان شوند.

 

واریسی شدن رگ‌های بیضه (واریکوسل) همراه با هیدروسل

هر دو حالت فوق می‌تواند منجر به بروز ناراحتی در اطراف بیضه‌ها شود. در این حالت فرد بیشتر درد را در اطراف بیضه‌ها حس می‌کند و خود بیضه‌ها معمولا فاقد درد است.

وریدهای اطراف بیضه نیز همانند وریدهای پا می‌تواند واریسی (واریکوسل) شود که سبب بروز احساس گرمی در نوک بیضه‌ها و محل واریسی شدن وریدها در اطراف بیضه‌ها می‌شود.

گاهی عروق در هنگام لمس نیز حساس می‌شوند. در موارد متوسط تا شدید، استفاده از روش‌های جراحی برای برداشتن عروق واریسی راهکار درمانی مناسبی خواهد بود.

 

پیچ‌خوردگی بیضه‌ها

بیضه‌ها تا حدی متحرکند و اتصالات آن‌ها به پوسته بیضه سبب می‌شود میزان حرکت به حداقل برسد؛ اما گاهی اوقات با ایجاد فشارهای یکباره و شدید ممکن است بیضه‌ها دچار چرخش و پیچ‌خوردگی شوند و در نتیجه گردش خون آن‌ها دچار مشکل شود. در این حالت، بیضه‌ها متورم شده و باعث ایجاد درد در ناحیه تناسلی مردان می‌شود.

اگرچه گاهی اوقات ممکن است بروز تورم منجر به بازگشت پیچ‌خوردگی شود، اما پیچ‌خوردگی دائمی می‌تواند بسیار خطرناک باشد زیرا در صورت کاهش یا عدم خون‌رسانی کافی به بیضه‌ها طی شش ساعت، این بافت خواهد مرد.

برای تصحیح این اختلال باید بلافاصله و به صورت اورژانسی عمل جراحی انجام شود، اما اگر بیضه دچار تخریب شده باشد، راهی جز برداشتن آن‌ها وجود ندارد.

گفته می‌شود مرد با یک بیضه نیز می‌تواند فعالیت تناسلی خود را به طور طبیعی دنبال کند و بچه‌دار شود.

 

فتق

فتق زمانی رخ می‌دهد که دیواره عضلانی تشکیل‌دهنده شکم در یک نقطه ضعیف شده و بخشی از حلقه‌های روده از بین این شکاف بیرون بزند و سبب ایجاد توده‌ای شود که روی پوست قابل مشاهده است.

در صورت بروز فتق در ناحیه کشاله ران، پایین آمدن حلقه‌ای از روده سبب می‌شود که بیضه بزرگ‌تر از معمول به نظر آمده و دردی ایجاد شود که بیشتر به نظر می‌رسد دارای منشأ شکمی باشد. این درد با حرکت، سرفه یا عطسه بدتر می‌شود.

 

تحریکات جنسی

گاهی اوقات تحریکات جنسی که در نهایت منجر به انزال نشود، منجر به بروز احتقان در لوله‌های منی‌بر (یا انتقال‌دهنده منی) خواهد شد که این امر منجر به بروز درد در بیضه‌ها می‌شود.

این حالت به طور کلی خطرناک نیست اما ناخوشایند خواهد بود (بسیاری از پزشکان و متخصصان این حوزه معتقدند جلوگیری از خروج منی هنگام انزال مشکل‌ساز خواهد بود).

در هر صورت، این گونه درد بعد از چند ساعت بهبود خواهد یافت.

 

سرطان بیضه

این نوع سرطان بندرت سبب بروز درد و ناراحتی در بیضه‌ها خواهد شد. به طور معمول سرطان بیضه منجر به بروز تورم بدون درد در یک بیضه می‌شود.
از طریق معاینه نمی‌توان علت تورم را تشخیص داد که آیا مشکل از بیضه‌هاست یا از مجاری اسپرم‌بر (انتقال‌دهنده منی).

از آنجا که این سرطان بیشتر در سنین بین ۱۵ تا ۳۵ سالگی شایع است و در صورت عدم درمان می‌تواند منجر به بروز عوارض خطرناکی شود، لذا در صورت وجود هر گونه توده در ناحیه بیضه‌ها که جدیدا ایجاد شده باشد و به نظر غیرطبیعی برسد، باید به پزشک مراجعه کرد.

اکنون و در صورت تشخیص بموقع سرطان بیضه، تا حدود ۹۹ درصد می‌توان به طور موفقیت‌آمیزی از این مشکل رهایی یافت و آن را درمان کرد.

بنابراین، در این مورد جای هیچ‌گونه ترس و نگرانی نیست و فقط باید اقدامات تشخیصی و درمانی را بلافاصله و تا دیر نشده، انجام داد.

(0) نظر
برچسب ها :
دلیل انسداد روده چیست و چه علائمی دارد؟

راه های تشخیص و درمان انسداد روده، علائم و نشانه ها

انسدادی که از عبور غذا و مایعات از روده کوچک یا بزرگ جلوگیری می‌کند انسداد روده است که درد شکم، حالت تهوع، استفراغ، اسهال و یبوست از علائم آن هستند.

انسداد روده ( به انگلیسی : Ileus ) انسدادی است که از عبور غذا و مایعات از روده کوچک یا بزرگ جلوگیری می‌کند. انسداد روده می‌تواند بخاطر نوارهای فیبری بافت‌های شکم (چسبندگی‌های داخل شکم) که پس از جراحی ایجاد می‌شود، غده‌های التهابی یا عفونی روده، فتق و تومور ایجاد شود.

اگر این مشکل تحت درمان قرار نگیرد، بخش‌های مسدودشده روده مرده و می‌تواند منجر به بروز مشکلات بسیار جدی شود. بااینحال، با مراقبت و پیگیری پزشکی صحیح، انسداد روده قابل درمان است.

علائم و نشانه‌های انسداد روده

• درد شکم
• حالت‌تهوع
• استفراغ
• اسهال
• یبوست
• ناتوانی در دفع گاز یا مدفوع
• تورم شکم

چه زمان باید به پزشک مراجعه کرد

باتوجه به مشکلات جدی که می‌تواند در اثر انسداد روده ایجاد شود، در صورت وجود درد شدید شکم یا سایر علائم انسداد روده باید بلافاصله به پزشک مراجعه شود.

انسداد مکانیکی روده کوچک

علل متداول انسداد مکانیکی که در آن مانعی فیزیکی روده کوچک را مسدود می‌کند، عبارتند از:

• چسبندگی‌های روده – نوارهای بافت فیبری در حفره شکم که ممکن است بعد از جراحی شکم یا لگن ایجاد شوند
• فتق – قسمت‌هایی از روده که به قسمت‌های دیگری از بدن بیرون زده و برجستگی پیدا می‌کنند
• تومورهای روده کوچک
• بیماری‌های التهابی روده مثل بیماری کرون
• پیچ خوردن روده
• تلسکوپی شدن روده

انسداد مکانیکی روده بزرگ

انسداد مکانیکی روده بزرگ مشکل چندان شایعی نیست. علل احتمالی این نوع انسداد عبارتند از:

• سرطان روده بزرگ
• دیورتیکولیت – مشکلی که در آن کیسه‌هایی کوچک و بیرون‌زده (دیورتیکول) در مجرای گوارش دچار التهاب یا عفونت می‌شوند
• پیچ‌خوردگی روده بزرگ
• انبار شدن مدفوع
• باریک شدن روده بزرگ به علت التهاب و زخم

ایلئوس پارالیتیک

ایلئوس پارالیتیک (paralytic ileus)می‌تواند موجب بروز علائم و نشانه‌های انسداد روده شود اما در آن انسداد فیزیکی وجود ندارد. در ایلئوس پارالیتیک، مشکلات عصب یا عضله موجب از هم گسیختگی انقباضات طبیعی و هماهنگ عضله روده‌ها، کندی یا توقف حرکت غذا و مایعات در دستگاه گوارش می‌شود.

ایلئوس پارالیتیک ممکن است در هر قسمتی از روده ایجاد شود. علل بروز این مشکل عبارتند از:

• جراحی شکم
• جراحی لگن
• عفونت
• برخی داروها ازجمله داروهای ضدافسردگی و داروهای مُسکنی که بر ماهیچه‌ها و اعصاب تاثیر دارند
• اختلالات عضله و عصب مانند بیماری پارکینسون

عوامل خطر زا

بیماری‌ها و مشکلاتی که احتمال بروز انسداد روده را افزایش می‌دهند عبارتند از:

• عمل جراحی شکم و لگن غالبا سبب بروز چسبندگی می‌شود که یکی از علت‌های شایع انسداد روده است
• بیماری کرون که موجب ضخیم شدن دیواره‌های روده و باریک شدن مجرای عبور می‌شود
• سرطان در شکم، به ویژه در صورت انجام عمل جراحی برای برداشتن تومور یا پرتودرمانی

عوارض و مشکلات

انسداد روده اگر تحت درمان قرار نگیرد، ممکن است موجب بروز عوارض جدی و خطرساز از جمله موارد زیر شود:

• مرگ بافت. انسداد روده ممکن است خون‌رسانی به بخشی از روده را قطع کند. فقدان خون سبب مرگ دیواره روده می‌شود. مرگ بافت ممکن است به پارگی دیواره روده انجامیده و به بروز عفونت منجر شود.
• عفونت. پریتونیت اصطلاح پزشکی عفونت حفره شکم است که مشکلی بسیار خطرساز بوده و نیاز به درمان فوری و غالبا جراحی دارد.

آماده شدن برای ملاقات با پزشک

انسداد روده معمولا یک وضعیت اورژانسی است. در نتیجه معمولا بیمار وقت زیادی ندارد تا خود را برای ملاقات با پزشک آماده کند. اما اگر بیمار وقت کافی داشت، بهتر است فهرستی از علائم و نشانه‌های بیماری خود تهیه کند تا بتواند بهتر به سوالات پزشک خود پاسخ گوید.

چه انتظاری از پزشک داشته باشید

پزشکتان سوالات مختلفی از شما خواهد پرسید، ازجمله:

• درد شکم یا علائم دیگرتان از چه زمانی شروع شد؟
• آیا نشانه‌های بیماری در شما ناگهان بروز کردند یا پیش از این هم چنین علائمی را تجربه کرده بودید؟
• آیا دردتان مداوم بود؟
• آیا دچار حالت‌تهوع، استفراغ، تب، خون در مدفوع، اسهال یا یبوست شده‌اید؟
• آیا قبلا جراحی شکم داشته‌اید؟
• آیا قبلا پرتو درمانی شکم ‌شده‌اید؟

آزمایش‌ها و تشخیص

آزمایش‌ها و روش‌های مورد استفاده در تشخیص انسداد روده عبارتند از:

• معاینه جسمی. پزشکتان در مورد سابقه پزشکی و نشانه‌های بیماری‌تان سوال خواهد کرد. همچنین برای ارزیابی وضعیت شما معاینه جسمی انجام خواهد داد. در صورتی که تورم شکم یا غده‌ای در شکم تان دیده شود، ممکن است پزشک حدس به انسداد روده پیدا کند. همچنین ممکن است با گوشی صداهای روده‌تان را گوش کند.
• آزمایشات تصویری. برای تایید تشخیص انسداد روده، پزشک دستور رادیوگرافی یا CT اسکن شکم خواهد داد. این آزمایشات به پزشک کمک خواهد کرد تا بفهمد انسداد روده شما از نوع ایلئوس پارالیتیک است و یا انسداد مکانیکی و همچنین جزئی یا کامل بودن آن را مشخص کند.

درمان‌ها و داروها

درمان انسداد روده به علت بروز مشکل بستگی دارد ولی عموما به بستری شدن بیمار نیاز خواهد بود.

بستری شدن برای تثبیت وضعیت. وقتی به بیمارستان می‌رسید، گروه پزشکی ابتدا تلاش برای تثبیت وضعیت شما خواهند کرد تا بتوانید درمان‌ها را پشت سر بگذارید. آنها برای این منظور:

• برای تجویز مایعات، خط وریدی در سیاهرگ بازو شما قرار خواهند داد.
• وارد کردن لوله نازو گاستریک از راه بینی و وارد کردن آن به معده برای مکش هوا و مایعات و تسکین ورم شکم.
• قرار دادن یک لوله نازک قابل انعطاف (کاتتر) در مثانه برای زهکشی ادرار و جمع کردن ادرار برای آزمایش

درمان انسداد مکانیکی جزیی

در این نوع انسداد مکانیکی هنوز مقداری غذا و مایعات از روده قابل عبور است و پس از تثبیت وضعیت، بیمار به درمان بیشتری نیاز نخواهد داشت. در این حالت پزشک یک رژیم‌غذایی کم‌فیبر به شما خواهد داد که برای روده‌ای که دچار انسداد جزیی است، هضم آن ساده‌تر است. در صورتی که انسداد به خودی خود برطرف نشود، برای رفع انسداد، بیمار به جراحی نیاز خواهد داشت.

درمان انسداد مکانیکی کامل

اگر انسداد روده به گونه‌ای باشد که چیزی از روده رد نشود، انسداد کامل است و برای رفع آن بیمار نیاز به جراحی دارد. نوع عمل جراحی به عامل ایجادکننده انسداد و بخش آسیب‌دیده روده بستگی دارد. جراحی شامل برداشتن انسداد و همچنین بخش‌های دیگری از روده است که دچار صدمه یا مرگ شده است.

همچنین ممکن است پزشک به جای جراحی از یک استنت متسع‌شونده فلزی استفاده کند. در این حالت از طریق آندوسکوپ، لوله‌ای را از راه دهان یا مقعد، وارد روده بزرگ می‌کنند. این استنت با فشار روده بزرگ را باز می‌کند تا انسداد دفع شود. از استنت‌ها معمولا برای درمان بیماران مبتلا به سرطان پستان یا برای تسکین موقت در افرادی استفاده می‌شود که از نظر عمل جراحی پرخطر تلقی می‌شوند. پس از تثبیت وضعیت نیز باز بیمار به عمل جراحی نیاز خواهد داشت.

درمان ایلئوس پارالیتیک

در صورتی که مشخص شود نشانه‌های بیماری به علت ایلئوس پارالیتیک به وجود آمده است، پزشک به مدت یک یا دو روز وضعیت بیمار را در بیمارستان کنترل می‌کند. ایلئوس پارالیتیک غالبا یک حالت موقتی است که به خودی خود بهبود می‌یابد.

در صورتی که ظرف چند روز ایلئوس پارالیتیک بهبود نیابد، ممکن است پزشک دارویی تجویز کند که سبب انقباض عضله شود و به این ترتیب وضعیت مساعدی برای عبور غذا و مایعات در روده فراهم آید. در صورتی که ایلئوس پارالیتیک به علت بیماری یا دارو ایجاد شده باشد، با درمان بیماری زمینه یا قطع دارو، ایلئوس درمان خواهد شد.

انسداد روده در نوزادان و کودکان

دکتر صابری با بیان اینکه انسداد روده در بچه‌ها را باید به در دو گروه سنی بچه‌های زیر ۱ ماه و کودکان بزرگ‌تر بررسی کرد، می‌گوید:« علل بروز این بیماری در نوزادان با بروز آن در کودکان بسیار متفاوت است. این بیماری بیشتر در بچه‌های ۳ ماهه تا ۴ ساله بروز می‌کند.»

دکتر صابری درباره‌ی علائم انسداد روده در نوزادان توضیح می‌دهد:« نوزادان به‌طور طبیعی باید در ۲۴ ساعت تا ۳۶ ساعت اولیه دفع مکونیوم (مدفوع سیاه) داشته باشند و اگر در این مدت دفع مکونیوم انجام نشود، احتمال بروز انسداد روده بسیار زیاد است. اگر انسداد روده به مرور ادامه پیدا کند، علائم دیگری هم ظاهر می‌شود. عدم دفع گاز، استفراغ و بزرگ شدن غیر‌طبیعی شکم به صورت کاملا مشخص از علائم انسداد روده هستند.»

انسداد می‌تواند از دهان شروع شود و تا هر جای دستگاه گوارش (مری، معده، روده‌ی بزرگ و روده‌ی کوچک) ادامه داشته باشد. به همین دلیل بسته به محل انسداد علائم متفاوت هستند مانند زمانی که نوزاد هر چقدر شیر می‌خورد، عمل دفع انجام نمی‌دهد و همین باعث بزرگ شدن و ورم شکم می‌شود. به دنبال این جریان، نوزاد به شدت گریه و بی‌قراری می‌کند، به هیچ‌وجه آرام نمی‌شود و استفراغ صفراوی دارد.

انسداد روده در نوزادان بیشتر مادرزادی است و این بیماری به چند صورت در نوزادان بروز می‌کند. بر همین اساس دکتر صابری می‌گوید:«انسداد روده به صورت مادرزادی در نوزادان بسیار شایع است مانند نوزادانی که با آنوس بسته (مقعد بسته) به دنیا می‌آیند. معمولا پزشکان در معاینه‌های اولیه کودک به این موضوع پی می‌برند و مقعد نوزادان را معاینه می‌کنند اما مادران هم با مشاهده و کمی دقت می‌توانند به این مشکل فرزندشان پی ببرند. برای باز کردن مسیر مقعد، نوزاد باید تحت عمل جراحی قرار بگیرد. علت دیگر انسداد روده در نوزادان، هیرشپرونگ است.»

هیرشپرونگ یک اختلال عصبی- عملکردی در ناحیه شکمی است و طی آن همه‌ی قسمت‌های روده، بخشی از روده بزرگ و یا قسمت‌های ابتدایی دستگاه گوارش فاقد اعصاب هستند و در نتیجه در عملکردشان دچار مشکل می‌شوند. نوزادان به علت هیرشپرونگ هم دچار انسداد روده می‌شوند و هم بی‌قرار شده و استفراغ می‌کنند.

این متخصص کودکان و نوزادان درباره علت‌های دیگر انسداد روده توضیح می‌دهد:« ممکن است انسداد روده بر اثر ایلئوس مکونیوم (فلج روده‌ای) اتفاق بیفتد که در اثر آن، شیری که نوزاد می‌خورد به مرور سفت شده و بچه دچار انسداد می‌شود. بیماری‌های مادرزادی مانند چرخش‌های روده و یا توده‌های شکمی که علائمی شبیه انسداد روده دارند، ممکن است منجر به بروز این بیماری شوند.»

اگر انسداد روده تشخیص داده نشود و یا به‌موقع به پزشک مراجعه نشود،‌خسارت جبران‌ناپذیری بر سلامتی نوزاد می‌گذارد. به همین دلیل دکتر صابری می‌گوید:« در صورتی که والدین نوزادشان را به موقع برای معاینه پیش پزشک نبرند، ممکن است روده پاره شود و همه‌ی میکروب‌های روده در محیط شکم (صفاق شکم) بریزند و موجب بروز عفونت شدید شوند که احتمال مرگ در این مورد زیاد است. همچنین ممکن است در اثر دیر مراجعه کردن، قسمت‌هایی از روده نکروزه (سیاه) شوند که باید در طول عمل جراحی این قسمت‌ها را از روده جدا کرد. در صورتی که هریک از این قسمت‌های روده می‌توانند به جذب ویتامین‌ها، چربی‌ها و مواد دیگر مربوط باشد بنابر‌این ممکن است آن نوزاد تا آخر عمر از جذب بسیاری از مواد محروم بماند.»

اگر نوزاد در هنگام تولد مبتلا به سندروم داون، سیستیک فیبروزیس و یا سندروم‌های دیگر باشد،‌ احتمال بروز انسداد روده در او زیاد است بنابر‌این همه‌ی نوزادانی که با این سندروم‌ها و سندروم‌های دیگر به دنیا می‌آیند باید از نظر انسداد روده بررسی شوند.

دکتر صابری با اشاره به راه‌های درمان این بیماری،‌به پدر و مادر‌ها توصیه می‌کند:« پدر و مادر‌ها برای اینکه بتوانند این بیماری را در نوزادشان تشخیص دهند باید حواسشان به کار کردن شکم او باشد و در صورتی که متوجه شدند شکم بچه خوب کار نمی‌کند، باید حتما برای معاینه به متخصص مراجعه کنند. معمولا با استفاده از رادیولوژی شکم (عکس شکم) انسداد‌ها در روده کاملا مشخص می‌شوند. بسیاری از انسداد‌های روده تنها با عمل جراحی قابل درمان است مانند آنوس بسته (مقعد بسته). برای درمان انسداد فلجی روده نیز پزشکان می‌توانند آن را با اعمال ارتوپدی جا‌به‌جا کنند و در صورتی که به حالت عادی برنگشت،‌ آن را جراحی می‌کنند.»

(0) نظر
برچسب ها :
وقتی پیاده روی می کنید واکنش بدنتان چگونه است؟

پیاده روی یک ورزش بسیار سالم است که باعث سوزاندن کالری بیشتر و خونرسانی بهتر به قلب شما می شود.

فکر می کنید پیاده روی فقط قرار گرفتن یک پا در مقابل پای دیگر است؟ اما باید بگویم هر بار که به پیاده روی می روید کلی اتفاق خوب در بدن شکل می گیرد که از آن بی خبرید.

پیاده روی

یک تا ۵ دقیقه

همان چند قدم ابتدایی باعث تحریک آزاد شدن مواد تولید کننده ی انرژی شیمیایی در سلول ها می شود تا برای راه رفتن به پاها سوخت رسانی کند. ضربان قلبتان به ۷۰ تا ۱۰۰ مرتبه در دقیقه افزایش پیدا می کند،جریان خون تقویت و عضلات گرم می شوند.

با آزاد کردن مایع روان کننده توسط مفاصل بدن از حالت سفتی خارج می شود و کمکتان می کند راحت تر حرکت کنید. همینطور که حرکت می کنید بدنتان ۵ کالری در دقیقه می سوزاند. بدنتان به انرژی بیشتری احتیاج پیدا می کند و برای جبرانش از کربوهیدرات ها و چربی ها استفاده می کند.

۶ تا ۱۰ دقیقه

ضربان قلب از ۱۰۰ به ۱۴۰ مرتبه در دقیقه افزایش پیدا می کند، و مقدار کالری سوزی تان به ۶ کالری در دقیقه افزایش پیدا می کند.

بدن با آزاد کردن مواد شیمیایی که رگ ها را باز می کند با بالا رفتن فشار خون مقابله می کند. حالا خون و اکسیژن بیشتری به عضلات فعال می رسد.

(0) نظر
برچسب ها :
چه عواملی باعث بالا رفتن فشارخون می شود؟
فشارخون نقشی حیاتی در بدن انسان ایفا می کند. بالا رفتن بیش از اندازه آن منجر به سکته مغزی و چه بسا مرگ شخص می شود و متعاقباً پایین آمدن بیش از حد آن نیز باعث مرگ فرد می شود.
فشار خون بالا به عنوان یکی از ریسک فاکتورهای عمدۀ بیماری عروق کرونر (CAD) در کشور ما از شیوع بالایی برخوردار است. در سالهای اخیر اثر آنتی اکسیدانها در کاهش CAD و ریسک فاکتورهای این بیماریها مطرح شده است. بیماری فشار خون می تواند در سنین مختلفی از زندگی و حتی در دوران جوانی بروز کند، اما شایعترین سن بروز آن، پس از ۴۵ سالگی است. بدین علت است که تمام افراد جامعه باید در هر مقطع از زندگی خود، احتیاط کنند تا دچار بیماری فشار خون که « دشمن آرام و کشندۀ بی صدا » نام گرفته است نشوند. برای اینکار به برخی از علل ازدیاد فشار خون اشاره می کنیم:
(0) نظر
برچسب ها :
X